Znikoma wartość prezentu, czyli...

W art. 58 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne ustanowiono ogólny zakaz kierowania do osób uprawnionych do wystawiania recept reklamy produktów leczniczych polegającej na wręczaniu, oferowaniu i obiecywaniu tym osobom korzyści materialnych, prezentów, ułatwień, nagród, wycieczek. Powyższy zakaz ma na celu wyeliminowanie sytuacji, w której wypisanie recepty na określony lek byłoby zdeterminowane uzyskaniem bądź obietnicą uzyskania przez lekarza jakiejkolwiek korzyści materialnej.
Należy więc stwierdzić, że wręczanie (oferowanie, obiecywanie) lekarzom przez firmy farmaceutyczne np. sprzętu medycznego czy też innego typu urządzeń w zamian za przepisywanie produktów leczniczych, jest działaniem sprzecznym z prawem i, co należy podkreślić, wysoce nieetycznym.
Wyjątek od powyższej zasady, przewidziany w art. 58 ust. 3 cytowanej ustawy, dotyczy wyłącznie dawania lub przyjmowania przedmiotów o znikomej wartości materialnej, oznaczonych znakiem reklamującym daną firmę lub produkt leczniczy.
Pomimo że ustawa Prawo farmaceutyczne nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem ?znikoma wartość materialna", uważam za zasadne posiłkowe odwołanie się w tym przypadku do przyjętej w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. nr 80, poz. 360 z późn. zm.) kwoty 76 zł, co stanowi jednorazową zwolnioną od podatku wartość nieodpłatnych świadczeń otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą. Odnosi się to co prawda do innej sytuacji, ale z uwagi na zbliżony zakres pojęciowy może znaleźć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie.