Zakres badań diagnostycznych w poz

Zakres badań diagnostycznych ustalono w rozporządzeniu ministra zdrowia z 30 kwietnia 2003 r. w sprawie wykazu badań diagnostycznych niezbędnych przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej (Dz.U. nr 83, poz. 767). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie delegacji zamieszczonej w przepisie art. 54 ust. 2 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia. W delegacji znalazło się wyraźne zastrzeżenie, że wykaz badań ma uwzględniać potrzeby zdrowotne ubezpieczonych.
Dla potrzeb ubezpieczonych
Delegacja z ustawy o NFZ została poprzedzona przepisem ogólnym art. 54 ust. 1, uprawniającym ubezpieczonego do świadczeń z zakresu badań diagnostycznych wykonywanych na podstawie skierowania. Trzeba także pamiętać, że art. 54 należy do rozdziału 5 ustawy, w którym wymienione zostały świadczenia, do jakich uprawniony jest ubezpieczony pacjent i jakie NFZ zobowiązany jest mu zapewnić. Wszystkie te okoliczności wskazują na to, że przedmiotowy wykaz badań diagnostycznych został ustalony dla potrzeb pacjentów, a nie do prowadzenia rozliczeń między lekarzami.
Celem tego wykazu jest poinformowanie ubezpieczonych korzystających z konsultacji lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, że mają prawo wymagać od swoich lekarzy wydania skierowania na wymienione w wykazie badania, ponieważ zostały one uznane za niezbędne dla wydania prawidłowej diagnozy. Nie zmienia to jednak faktu, że o zakresie badań decyduje ostatecznie lekarz prowadzący leczenie.
Czego może żądać szpital
Omawiany wykaz nie stanowi wykazu badań, do których przeprowadzenia zobowiązani są lekarze poz, a tym bardziej nie wprowadza sugerowanego przez czytelnika podziału obowiązków pomiędzy nich a lekarzy specjalistów. Obowiązek lekarzy ogranicza się do wydania skierowania na określone badania, które zobowiązani są przeprowadzić świadczeniodawcy posiadający w tym zakresie kontrakty z funduszem. Poza tym lekarze poz, kierując pacjenta do specjalisty lub do szpitala, powinni załączyć do wstępnego rozpoznania wyniki odpowiednich badań, uzasadniające udzielenie skierowania. Lekarz specjalista lub szpital mogą skierować pacjenta na inne, uzupełniające badania, lecz mają przedtem prawo wymagać dostarczenia im wyników wymienionych w wykazie badań podstawowych.
Nieporozumienia biorą się z błędnego założenia, że wyniki badań mogą być zastrzegane przez lekarzy do ?własnego użytku". Wyniki badań są przede wszystkim dla pacjentów. Powinny być przekazywane lekarzowi specjaliście razem z pacjentem i razem z pacjentem powinny wracać do lekarza poz. Szczegółowe kwestie podziału zadań w zakresie badań diagnostycznych pacjentów i rozliczeń finansowych powinny regulować odpowiednie umowy funduszu ze świadczeniodawcami wykonującymi badania.