Przedłużenie specjalizacji w związku z urodzeniem i wychowywaniem dziecka

Na wstępie przypomnę, że zgodnie z kodeksem pracy urlop macierzyński przysługuje bezwzględnie w wymiarze:
1) -16 tygodni przy pierwszym porodzie,
2) -18 tygodni przy każdym następnym porodzie,
3) -26 tygodni w przypadku urodzenia więcej niż jednego dziecka przy jednym porodzie.
Z tego co najmniej 2 tygodnie urlopu macierzyńskiego mogą przypadać przed przewidywaną datą porodu. Pozostała część przysługuje po porodzie. Można zrezygnować z części urlopu macierzyńskiego po wykorzystaniu co najmniej 14 tygodni urlopu po porodzie; w takim przypadku niewykorzystana część urlopu macierzyńskiego może zostać udzielona ojcu wychowującemu dziecko, na jego pisemny wniosek.
Urlop wychowawczy udzielany jest na wniosek, tzn. że jego wykorzystanie zależy od decyzji matki lub ojca. Przysługuje pracownicy lub pracownikowi zatrudnionemu co najmniej 6 miesięcy (ogólny staż pracy) w wymiarze do 3 lat, nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko 4 lat życia. Urlop może być wykorzystywany w częściach, maksymalnie czterech.
Skorzystanie z urlopu macierzyńskiego bądź wychowawczego w trakcie odbywania specjalizacji wymaga jej przedłużenia. Zasady przedłużania specjalizacji nie są jednakowe i zależą od tego, czy specjalizacja odbywana jest w ramach rezydentury, czy też w innym trybie.
W przypadku rezydentury okres trwania specjalizacji ulega przedłużeniu o cały czas przebywania na urlopie bądź urlopach macierzyńskich. Trzeba mieć jednak na uwadze, że przedłużenie okresu trwania specjalizacji w ramach rezydentury nie może być w sumie dłuższe niż o rok. Oprócz czasu urlopu bądź urlopów macierzyńskich należy w rocznym limicie przedłużenia specjalizacji uwzględnić także okresy zwolnień chorobowych i urlopu bezpłatnego.
Urlop wychowawczy rozliczany jest oddzielnie. Udzielenie go powoduje podatkowe przedłużenie okresu trwania specjalizacji, nie więcej jednak niż o kolejny rok. Łącznie można w ten sposób przedłużyć specjalizację maksymalnie o dwa lata.
W przypadku przedłużenia okresu trwania specjalizacji w ramach rezydentury jednostka organizacyjna prowadząca specjalizację ma obowiązek zawrzeć z lekarzem dodatkową umowę o pracę na czas określony, odpowiadający sumie okresów przedłużających specjalizację.
Okres trwania specjalizacji odbywanej poza rezydenturą może być przedłużony nie więcej niż o połowę. Wymiar przedłużenia nie jest tu zatem sztywno określony i zależy od długości specjalizacji. W przypadku specjalizacji krótkiej, dwuletniej, może wynieść rok, natomiast w przypadku specjalizacji długiej, takiej jak na chirurgii czy ginekologii, która trwa 6 lat, może wynieść nawet do 3 lat. I nie ma znaczenia, z jakich przyczyn bądź na jakiej podstawie następuje przedłużenie. Ponadto tak jak na rezydenturze, okres specjalizacji może być dodatkowo przedłużony o okres udzielonego lekarzowi przez pracodawcę urlopu wychowawczego, nie dłuższego jednak niż rok.

Podstawa prawna:
1) art. 180, 186 i 189(1) § 1 Kodeksu pracy,
2) § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 28 maja 1996 r. w sprawie urlopów i zasiłków wychowawczch (Dz. U. nr 60, poz. 277 ze zm.),
3) § 9 i 10 rozporządzenia ministra zdrowia z 6 sierpnia 2001 r. w sprawie specjalizacji lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz.U. nr 83, poz. 905; zm. w 2001 r. Dz.U. nr 148, poz. 1661; w 2003 r. Dz.U. nr 85, poz. 784).