Praktyka lekarska w kilku miejscach

Prawo zezwala na prowadzenie prywatnej praktyki lekarskiej w kilku miejscach. Możliwość taka została przewidziana w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Określając dane podlegające wpisowi do rejestru praktyk lekarskich, ustawa wymienia adres praktyki lub adresy miejsc jej wykonywania. Ustanawiając ponadto delegację do wydania rozporządzenia w sprawie opłaty za wpis do rejestru, ustawa nakazuje ministrowi zdrowia uwzględnić liczbę miejsc wykonywania praktyki. Zgodnie z tą delegacją, rozporządzenie przewiduje, że jeżeli wpis do rejestru praktyk obejmuje więcej niż jedno miejsce wykonywania praktyki, to za każde następne miejsce pobiera się opłatę w wysokości 200 zł.

Dwie praktyki równolegle

Obowiązujące przepisy nie wypowiadają się w kwestii równoległego prowadzenia zwykłej praktyki indywidualnej i praktyki w miejscu wezwania. Nie wykluczają jednak takiej możliwości ani nie ustanawiają zasady prowadzenia praktyki jednego rodzaju. Wychodząc z konstytucyjnego założenia, że co nie jest prawnie zabronione, jest dozwolone, można przyjąć, że przepisy dopuszczają równoległe prowadzenie kilku rodzajów praktyk. Konkluzja taka znajduje potwierdzenie w treści uchylonego rozporządzenia z 23 marca 2000 r., regulującego szczegółowe zasady wpisów do rejestrów praktyk lekarskich. Rozporządzenie zezwalało na równoległe zarejestrowanie przez tego samego lekarza praktyki indywidualnej, indywidualnej specjalistycznej oraz grupowej, pod warunkiem złożenia odrębnego wniosku dla każdej z tych praktyk. Wymóg złożenia odrębnych wniosków wiązał się z tym, że dla każdej z wymienionych praktyk prowadzony był - tak jak obecnie - odrębny rejestr. Mimo że uchylone rozporządzenie nie zostało do dzisiaj zastąpione nowym, można przyjąć, że analogiczny stan prawny nadal obowiązuje i opiera się wprost na przepisach ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty.
Należy zaznaczyć, że dla praktyk w miejscu wezwania nie prowadzi się odrębnego rejestru. W zależności od tego, czy chodzi o praktyki zwykłe, czy o specjalistyczne, podlegają one wpisowi do rejestru praktyk indywidualnych bądź indywidualnych specjalistycznych. W przypadku równoległego rejestrowania indywidualnej praktyki lekarskiej oraz indywidualnej praktyki lekarskiej wyłącznie w miejscu wezwania nie ma więc potrzeby składania odrębnych wniosków. Wystarczy jeden wniosek, w którym wskazane zostaną adresy siedziby praktyki indywidualnej oraz miejsca przyjmowania wezwań praktyki w miejscu wezwania.

Praktyki w różnych izbach lekarskich

Przynależność do Wojskowej Izby Lekarskiej pozwala czytelnikowi uniknąć komplikacji związanych z wykonywaniem zawodu na terenie różnych izb okręgowych, ponieważ Wojskowa Izba Lekarska działa na terenie całego kraju. Otworzenie praktyki w miejscu wezwania nie będzie zatem wymagało od niego odrębnego zarejestrowania się w Okręgowej Izbie Lekarskiej w Warszawie. Wystarczy, że złoży wniosek do Wojskowej Rady Lekarskiej o zmianę wpisu w rejestrze praktyk indywidualnych. Zmiana ta będzie polegała na dopisaniu praktyki w miejscu wezwania i wskazaniu adresu miejsca przyjmowania wezwań oraz miejsca przechowywania dokumentacji, narzędzi i sprzętu medycznego. Do wniosku należy dołączyć dokumenty potwierdzające prawo lekarza do korzystania ze środków łączności i pomieszczeń, w których będą przyjmowane wezwania oraz będzie przechowywana dokumentacja i sprzęt medyczny. W przypadku udzielania świadczeń przy użyciu narzędzi wymagających sterylizacji bez własnego sprzętu do sterylizacji, należy dodatkowo załączyć umowę z podmiotem świadczącym usługi w tym zakresie.
Gdyby czytelnik nie należał do Wojskowej Izby Lekarskiej, to otwierając praktykę w Warszawie, musiałby dokonać pełnej rejestracji w rejestrze prowadzonym przez Okręgową Radę Lekarską w Warszawie.

Podstawa prawna:
1) art. 50, art. 50b ust. 5 pkt 10 i art 51 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. nr 226, poz. 1943 ze zm.),
2) art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz.U. nr 30, poz. 158 ze zm.),
3) § 5 rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 15 marca 2005 r. w sprawie opłaty za wpis do rejestru indywidualnych praktyk lekarskich, indywidualnych specjalistycznych praktyk lekarskich lub grupowych praktyk lekarskich (Dz.U. nr 54, poz. 485),
4) § 4 ust. 2 rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 23 marca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach wydawania zezwoleń i wpisu do rejestru indywidualnych praktyk lekarskich, indywidualnych specjalistycznych praktyk lekarskich i grupowych praktyk lekarskich oraz ustalenia danych objętych wpisem i sposobu prowadzenia rejestrów (Dz.U. nr 30, poz. 378).