W 2005 roku obowiązywała pierwsza ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym, której stosowanie nie było obligatoryjne. Wobec tego gmina nie musiała ogłaszać konkursu na przekazanie świadczenia usług. Umowa zachowuje moc prawną i może być aneksowana, o ile w zakresie dzierżawy została zawarta za zgodą rady gminy.

Ważny zapis dotyczący składnika majątkowego

Pierwsza ustawa o partnerstwie publiczno-prywatnym została uchwalona 25 lipca 2005 r. i zaczęła obowiązywać od 7 października 2005 r. Obowiązywała do 26 lutego 2009 r., kiedy to została uchylona przez drugą ustawę z 19 grudnia 2008 r., która obowiązuje do dzisiaj. Wątpliwości pani mecenas mogą wynikać z nieuwzględnienia różnic, jakie zachodzą pomiędzy pierwszą a drugą ustawą.

Obecnie obowiązująca ustawa stanowi, że przedmiotem partnerstwa publiczno-prywatnego jest wspólna realizacja przedsięwzięcia oparta na podziale zadań i ryzyk pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym. Jednocześnie definiuje przedsięwzięcie jako budowę lub remont, świadczenie usług, wykonanie dzieła lub inne świadczenie połączone z utrzymaniem lub zarządzaniem składnikiem majątkowym, który jest wykorzystywany do realizacji przedsięwzięcia publiczno-prywatnego lub jest z nim związany. Z definicji tej wynika, że utrzymanie lub zarządzanie składnikiem majątkowym jest tym elementem, który przesądza o charakterze przedsięwzięcia. Jeżeli występuje, to mamy do czynienia z partnerstwem publiczno-prywatnym, które powinno odbywać się na zasadach określonych w ustawie. 

Zastosowanie trybu koncesji lub zamówienia publicznego

Dotyczy to również trybu wyboru partnera prywatnego. Jeżeli jego wynagrodzeniem ma być przede wszystkim prawo do pobierania pożytków, takich jak np. czynsz z poddzierżawy, to wyboru dokonuje się w trybie udzielenia koncesji na roboty budowlane lub usługi. W pozostałych przypadkach należy zastosować prawo zamówień publicznych. Tam, gdzie nie ma ono zastosowania, wyboru partnera prywatnego trzeba dokonać w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej i wolnej konkurencji tudzież na zasadach równego traktowania, przejrzystości i proporcjonalności. 

W każdym przypadku informacja o planowanym partnerstwie powinna zostać zamieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej, niezależnie od ogłoszeń w Biuletynie Zamówień Publicznych lub Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Gdy wkładem partnera publicznego ma być nieruchomość, to zastosowanie trybu koncesji lub zamówienia publicznego zwalnia z obowiązku przeprowadzenia przetargu. Wydzierżawienie nieruchomości bez przetargu na okres dłuższy niż 3 lata wymaga zgody odpowiedniego organu, którym w przypadku gminy jest jej rada.

Rozstrzygająca data zawarcia umowy

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z partnerstwem publiczno-prywatnym polegającym na świadczeniu usług podstawowej opieki zdrowotnej połączonym z zarządzaniem budynkiem. Powyższe unormowania miałyby zatem pełne zastosowanie, gdyby nie to, że umowa została zawarta przed 2009 r., czyli pod rządami pierwszej ustawy. Ustawa ta, w odróżnieniu od obecnej, nie przewidywała obowiązku jej stosowania. Uznawała bowiem za przedmiot swojego uregulowania daną współpracę, jeżeli odbywała się na zasadach w niej określonych. Skoro więc pierwsza ustawa określiła zasady wyboru podmiotu prywatnego w trybie zamówień publicznych, a gmina go nie zastosowała, to skutkiem tego jest jedynie to, że współpraca pomiędzy gminą a spółką nie mogła zostać uznana za partnerstwo publiczno-prywatne. Okoliczność ta nie wywarła natomiast żadnego wpływu na ważność umowy będącej podstawą tejże współpracy. 

Zadanie publiczne, jakim jest zapewnienie opieki zdrowotnej, może zostać powierzone podmiotowi prywatnemu przez gminę na podstawie umowy. Do 2009 r. wybór podmiotu, któremu powierzano świadczenie usług powiązane z zarządzaniem budynkiem, nie musiał podlegać procedurom określonym w ustawie o partnerstwie publiczno-prywatnym. Jedynym wymogiem było przeprowadzenie przetargu na dzierżawę. Zwolnienie z niego mogło nastąpić za zgodą rady gminy. Jeżeli rada wyraziła zgodę, to umowa została zawarta zgodnie z prawem i zachowała moc wiążącą zgodnie z zasadą ochrony praw nabytych. 

 

PODSTAWA PRAWNA

1. art. 1, 2 pkt 4, art. 4, 5, 37 i 38 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym;

2. art. 1, 14 i 45 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym;

3. art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami;

4. art. 3 ust. 1 ustawy o gospodarce komunalnej.