Należy ujednolicić zasady wystawiania recept na leki refundowane

„Funkcjonujące obecnie w obrocie prawnym dwa modele odpowiedzialności związanej z wystawieniem recept lekarskich opierają się na zupełnie odmiennych podstawach” – podkreśla w swoim liście Hamankiewicz.

Jak przypomina, odpowiedzialność finansowa świadczeniodawców, którzy zawarli umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej związana z ordynacją leków regulowana jest przepisami rozporządzenia ministra zdrowia z 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Z kolei odpowiedzialność wynikająca z indywidualnych umów upoważniających lekarza lub lekarza dentystę do wystawiania recept na leki refundowane, regulowana jest obecnie treścią załącznika do zarządzenia prezesa NFZ nr 30/2012/DGL z 30 czerwca 2012 r. w sprawie wzoru umowy upoważniającej do wystawiania recept na leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyroby medyczne refundowane ze środków publicznych, przysługujące świadczeniobiorcom.
W przepisach o świadczeniodawcach jest zapis o „zwrocie kwoty nienależnej refundacji”, zaś w indywidualnych umowach – nie, a zamiast tego jest system kwotowo określonych kar umownych.

Kary umowne przewidziane w ww. zarządzeniu mają być nakładane za każdą nieprawidłowo wystawioną receptę oraz za każdą z enumeratywnie wymienionych nieprawidłowości:
1) ustalenie lub oznaczenie poziomu odpłatności niezgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami,
2) nieprowadzenie dokumentacji medycznej,
3) prowadzenie dokumentacji medycznej w sposób niezgodny z przepisami
prawa mających wpływ na prawo do refundacji, wysokość dopłaty pacjenta lub
kwotę refundacji,
4) brak niezwłocznego zgłoszenia o utracie lub zawieszeniu prawa wykonywania
5) zawodu,
6) nieudostępnienie dokumentacji medycznej w toku postępowania kontrolnego,
7) działanie skutkujące udostępnieniem osobom trzecim wydanych osobie
uprawnionej druków recept,
8) wykorzystanie więcej niż jeden raz zakresów liczb służących jako unikalne
numery identyfikujące recepty,
9) niepowiadomienie oddziału funduszu o utracie recept,
10) niepowiadomienie oddziału funduszu o zmianie danych osobowych wskazanych w umowie, w tym adresu do korespondencji,
11) niezawarcie z oddziałem funduszu aneksu do umowy wskazującego nowe miejsce udzielania świadczeń w zakresie objętym umową.

Jak podkreśla prezes Naczelnej Rady Lekarskiej, „obydwa reżimy odpowiedzialności związanej z wystawianiem recept na leki refundowane oparte są na różnych podstawach odpowiedzialności, na gruncie przepisów ogólnych warunków umów - podstawą taką jest wystawienie recepty osobie nieuprawnionej oraz w przypadku nieuzasadnionym, podczas gdy w przypadku umów upoważniających do wystawiania recept jest to wystawienie nieprawidłowej recepty oraz dopuszczenie się wskazanych w umowie nieprawidłowości. Różne są również sankcje przewidziane w obydwu reżimach odpowiedzialności - w przypadku OWU jest to zwrot kwoty nienależnej refundacji, a w przypadku umów upoważniających do wystawiania recept na leki refundowane zapłata kary umownej”.

Zdaniem samorządu lekarskiego, brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia dla takiego różnicowania podstaw i zasad odpowiedzialności i dlatego niezbędne i celowe jest ujednolicenie tych zasad.

„Wobec powyższego zwracam się do Pani Prezes z prośbą o podjęcie z samorządem lekarskim dialogu w przedmiotowej sprawie. Liczę, że Narodowy Fundusz Zdrowia nie będzie w dalszym ciągu unikał dialogu i merytorycznej dyskusji ze środowiskiem lekarskim w sprawach dotyczących wystawiania recept na leki refundowane” – napisał prezes NRL.