Karty uodpornienia to dokumentacja medyczna

Karty szczepień, a właściwie karty uodpornienia, należą wraz z książeczkami szczepień do dokumentacji medycznej dotyczącej szczepień ochronnych. Dokumentacja szczepień to szczególny rodzaj dokumentacji medycznej i zasady jej prowadzenia uregulowane zostały w odrębnych przepisach. Mowa tu o art. 14 ustawy z 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz.U. nr 126, poz. 1384 ze zm.) oraz o rozporządzeniu ministra zdrowia z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu obowiązkowych szczepień ochronnych oraz zasad przeprowadzania i dokumentacji szczepień (Dz.U. nr 237, poz. 2018, zm. Dz.U. z 2004 r. nr 51, poz. 513).

Prowadzenie dokumentacji szczepień

Dokumentację szczepień obowiązane są prowadzić osoby wykonujące szczepienia. Dokumentacja ta powinna zawierać informacje na temat wszystkich szczepień ochronnych wykonanych od dnia urodzenia do ostatniego szczepienia osoby dorosłej.
Na dokumentację szczepień składają się karta uodpornienia i książeczka szczepień. Karta uodpornienia dla dziecka wystawiana jest bezpośrednio po jego narodzinach, wraz z zaświadczeniem o urodzeniu żywym. Karta ta przekazywana jest wskazanemu przez rodziców dziecka świadczeniodawcy sprawującemu opiekę profilaktyczną nad dzieckiem. Dla osoby dorosłej kartę uodpornienia wystawia świadczeniodawca sprawujący nad nią opiekę profilaktyczną. wiadczeniodawcą tym jest w obu przypadkach właściwy lekarz podstawowej opieki zdrowotnej bądź też zakład opieki zdrowotnej, zatrudniający lekarza poz.

Udostępnianie na zasadach ogólnych

wiaczeniodawca zobowiązany jest do przechowywania i prowadzenia kart uodpornienia, nie oznacza to jednak, że stanowią one jego własność. Karty uodpornienia podążają za pacjentem i w przypadku zmiany świadczeniodawcy przekazywane są nowemu. Natomiast książeczka szczepień to dokument należący do osoby szczepionej, który jest wystawiany wraz z kartą uodpornienia i przekazywany pacjentowi bądź rodzicom szczepionego dziecka. Książeczka szczepień przechowywana jest przez pacjenta lub jego przedstawicieli i okazywana przy każdym szczepieniu. W książeczce szczepień wpisywane są każdorazowo te same informacje, co w karcie uodpornienia, a ponadto planowane terminy szczepień.
Przepisy dotyczące dokumentacji szczepień nie zawierają zasad udostępniania kart uodpornienia. Ponieważ dokumentacja szczepień stanowi część dokumentacji medycznej, udostępnianie kart uodpornienia powinno w takim razie odbywać się na zasadach ogólnych, tzn. określonych dla dokumentacji medycznej w zakładach opieki zdrowotnej bądź dla indywidualnej dokumentacji medycznej prowadzonej przez lekarzy. Karty uodpornienia mogą być zatem udostępniane wyłącznie pacjentowi i osobom przez niego upoważnionym oraz organom i podmiotom uprawnionym do tego na podstawie odrębnych przepisów. Udostępnianie karty pacjentowi odbywa się na miejscu, za pośrednictwem lekarza prowadzącego oraz w formie wyciągów, odpisów lub kopii sporządzanych na koszt pacjenta.
W tej samej formie udostępnia się karty uprawnionym organom, chyba że zażądają udostępnienia oryginałów. Wówczas należy wydać oryginał za pokwitowaniem odbioru i z zastrzeżeniem zwrotu po wykorzystaniu, a przed wydaniem sporządzić jego kopię lub pełny odpis, które pozostawia się na miejscu. W każdym wypadku koszty udostępnienia ponoszą organy, które wystąpiły o dokumentację. Zaznaczam, że udostępnianie dokumentacji medycznej na zewnątrz zakładu uprawnionym organom wymaga decyzji kierownika zakładu i następuje w trybie zapewniającym zachowanie poufności i ochrony danych osobowych.