Jeśli lekarz nie jest przedsiębiorcą...

Oznacza to, że działalność wykonywana przez lekarzy nie jest uznawana za działalność gospodarczą, wobec czego nie powinny mieć do lekarzy zastosowania te przepisy, które do działalności gospodarczej się odwołują.
Konsekwencje prawne tego stanu rzeczy nie wszędzie jednak są dostrzegane. Oto dwa krótkie, aczkolwiek wymowne przykłady, zgłoszone przez naszych Czytelników. Stawki podatku od nieruchomości określa rada gminy na podstawie art. 5 ustawy z 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. nr 9, poz. 31 ze zm.). Najwyższe stawki obowiązują za budynki i grunty związane z działalnością gospodarczą, najniższe - za budynki mieszkalne. Są także stawki pośrednie za tzw. budynki i grunty pozostałe i to im od 12 września powinny podlegać gabinety lekarskie. Tymczasem gminy wciąż próbują nakładać na lekarzy praktykujących w gabinetach prywatnych podatek taki, jak na przedsiębiorców.
Pracownikowi, z którym został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, przysługuje odprawa pieniężna. Taka jest zasada ustanowiona w art. 8 ustawy z 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 4, poz. 19 ze zm.). Odprawa ta nie przysługuje tylko w niektórych, wymienionych w przepisie przypadkach, m.in. nie przysługuje pracownikowi prowadzącemu działalność gospodarczą na własny rachunek. Sytuacja jest tu analogiczna, jak w przypadku podatku od nieruchomości. Prowadzenie prywatnej praktyki nie może być już uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, więc odmowa wypłaty odprawy z powołaniem się na tę okoliczność jest - w świetle obowiązujących przepisów - bezpodstawna.