Albo zatrudnienie, albo kontrakt

Kasy chorych obowiązuje zakaz zawierania umów o udzielanie ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych z lekarzem, jeżeli udziela on świadczeń w zakładzie opieki zdrowotnej, który zawarł umowę z kasą chorych. W tej sytuacji lekarz, który obok zatrudnienia w zakładzie prowadzi prywatną praktykę, musi dokonać wyboru. Jeżeli pozostaje przy zatrudnieniu w ZOZ-ie, to nie może się starać o kontrakt z kasą chorych. Jeżeli natomiast wybiera współpracę z kasą chorych, to musi zrezygnować z zatrudnienia w ZOZ-ie będącym na kontrakcie.
Omawiany zakaz dotyczy wszelkich form zatrudnienia w zakładzie opieki zdrowotnej począwszy od umów o pracę, przez wszelkie umowy cywilnoprawne, tj. umowy zlecenia, o dzieło czy kontrakty dyżurowe, po umowy o udzielanie zamówień na świadczenia zdrowotne w trybie art. 35 ustawy o ZOZ włącznie. Wystarczy, że lekarz udziela w ZOZ-ie świadczeń zdrowotnych, obojętnie na jakiej podstawie.
Zakaz ten obejmuje wszystkie kontrakty z lekarzami, chociaż na pierwszy rzut oka wydawać się może ograniczony tylko do określonego rodzaju kontraktów. Przepis zabrania bowiem kasom chorych zawierania z lekarzami umów o udzielanie ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych. Kontrakt byłby zatem dozwolony, o ile w jego ramach udzielane byłyby świadczenia nieambulatoryjne. Aby rozważyć, jakiego rodzaju świadczenia mogą być uznane za nieambulatoryjne, należy odnieść się do definicji świadczeń ambulatoryjnych. W ustawie o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym zdefiniowano ambulatoryjną opiekę zdrowotną, przez którą rozumie się udzielanie świadczeń zdrowotnych pacjentom nie wymagającym hospitalizacji (leczenia szpitalnego) przez przychodnie, poradnie i ośrodki zdrowia oraz udzielanie tych świadczeń w ramach praktyki zawodów medycznych. Z definicji tej wynika, że ogół świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach prywatnej praktyki lekarskiej uznaje się za świadczenia ambulatoryjne. Trudno bowiem wyobrazić sobie hospitalizowanie pacjenta poza zakładem opieki zdrowotnej, a jak wiadomo wykonywanie prywatnej praktyki nie jest prowadzeniem zakładu opieki zdrowotnej. A zatem uzyskanie przez lekarza kontraktu na świadczenia inne niż ambulatoryjne okazuje się w praktyce niemożliwe, co czyni omawiany zakaz także w tym aspekcie zakazem bezwzględnym.

Podstawa prawna:
o art. 7 pkt 30 i art. 56 ustawy z 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. nr 28, poz. 153 ze zm.).