Za zagraniczne operacje ma zapłacić NFZ

Chodzi o sprawę kilkunastoletniej Patrycji M., która uległa wypadkowi i musiała być jak najszybciej operowana w specjalistycznej klinice. Nie mogła czekać, aż zakończą się procedury w kraju, gdyż był już wyznaczony termin zabiegu w klinice we Francji. Rodzice Patrycji M. nie wystąpili więc o zgodę, lecz sami pokryli koszt operacji - prawie 6 tys. euro. Prezes NFZ odmówił refundacji, przytaczając przepisy o wymogu zgody. Sąd uchylił tę odmowę, gdyż prezes NFZ nie odniósł się do argumentacji rodziców Patrycji, że w niektórych sytuacjach brak zgody nie wyklucza refundacji kosztów zabiegu za granicą. Powołał się m.in. na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 16 maja 2006 r., który powinien być stosowany również w Polsce. ETS uznał, że jeśli ubezpieczony nie może skorzystać w terminie z leczenia w swoim kraju, ma prawo poddać się zabiegowi zagranicą, a następnie domagać się pokrycia kosztów. Wyrok nie jest prawomocny.
W tej chwili na leczenie za granicą wyjeżdża najwyżej kilkaset osób rocznie. Chętnych byłoby znacznie więcej, gdyż kolejki oczekujących na operacje rosną. Jednak zabiegi za granicą są znacznie droższe niż w Polsce, a NFZ nie ma na nie pieniędzy. Dlatego też polskie przepisy mówią, że NFZ nie finansuje leczenia zagranicą, chyba że w wyjątkowych sytuacjach, za zgodą prezesa NFZ. Niestety, procedura przewidziana w rozporządzeniu ministra zdrowia z 2004 r. jest długotrwała. Formularz zgody na leczenie w krajach UE musi wypełnić specjalista z tytułem profesora, zaopiniować krajowy konsultant, a prezes NFZ wyrazić zgodę. Potem trzeba go przetłumaczyć i wysłać do ośrodka, w którym odbędzie się zabieg.