Uciążliwy gabinet dentystyczny

Jest kilka sposobów umożliwiających najemcy obronę swojego prawa do korzystania z lokalu przed naruszeniami ze strony sąsiadów. Najdalej idący opiera się na oskarżeniu o rażące lub uporczywe naruszanie porządku domowego i prowadzi do eksmisji sąsiada. Drugi wynika z zastosowania przepisów o ochronie własności do ochrony praw najemcy do używania lokalu, a trzeci - z ochrony dóbr osobistych, w tym przypadku: zdrowia i nietykalności mieszkania. Dwa ostatnie sposoby prowadzą do wydania sądowego nakazu zaniechania naruszeń. Niezależnie od tego, na jaki sposób obrony się zdecydujemy, w przypadku poniesienia szkody przysługuje dodatkowo roszczenie o odszkodowanie, w którego zakres wchodzi m.in. pokrycie wszelkich kosztów, jakie wynikną z ewentualnego rozstroju zdrowia wywołanego hałasem lub promieniowaniem.

Zasady porządku domowego

Zanim jednak zdecydujemy się wstąpić na długotrwałą ścieżkę sądową, która z pewnością będzie wymagała sporego nakładu sił i środków oraz pomocy adwokata, doradzam zacząć od kroków wstępnych. W tym celu należy przygotować formalne wystąpienie do sąsiada na piśmie, z wezwaniem do zaniechania naruszeń i zagrożeniem skierowania sprawy do sądu. Wystąpienie takie, zwłaszcza dokonane za pośrednictwem kancelarii adwokackiej, może skłonić sąsiada do poważnego potraktowania problemu i doprowadzić do osiągnięcia porozumienia oraz zaniechania naruszeń bez potrzeby kierowania sprawy do sądu.
Zalecam też wystąpienie ze skargą do gminy. Każdy najemca obowiązany jest przestrzegać porządku domowego i w związku z tym gmina ma prawo wypowiedzieć umowę najemcy, który wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko temu porządkowi, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali. Nawet jeżeli gmina nie zdecyduje się na wypowiedzenie umowy, to jej stanowisko oraz przedstawione w nim argumenty i informacje pozwolą zorientować się w szansach na wyeksmitowanie sąsiada za pośrednictwem sądu. Orzeczenie sądu będzie bowiem opierało się na tych samych przesłankach, tzn. na rażącym lub uporczywym wykraczaniu przeciwko porządkowi domowemu, które czyni uciążliwym korzystanie z innych lokali. Kluczowe znaczenie będzie miało ustalenie zasad porządku domowego obowiązującego w danym budynku. Określenie ich należy do zainteresowanych, tzn. do właściciela budynku i jego mieszkańców. Tam, gdzie porządek domowy nie został sformułowany na piśmie, sprawić to może sporo trudności, ponieważ w takim wypadku pozostaje odwoływać się do niepisanych reguł, wynikających z miejscowych zwyczajów bądź z ogólnych zasad współżycia społecznego.
Wystąpienie do gminy może ułatwić ustalenie obowiązujących zasad porządku domowego oraz pomóc zorientować się, na ile zasady te zostały naruszone. Dla uzyskania orzeczenia opróżnienia lokalu nie wystarczą bowiem zwykłe lub sporadyczne naruszenia porządku domowego, muszą one mieć charakter rażący lub uporczywy, przy czym wystarczy wykazanie jednej z tych cech. Rażący charakter mają naruszenia dokonane w wysokim stopniu, dające się stwierdzić w sposób oczywisty i bezsporny, natomiast uporczywe są nawet drobne naruszenia, które jednak powtarzają się uparcie pomimo upomnień. Jeżeli jednak naruszenia występują z powodu cienkiej ścianki działowej i w związku z tym dotykają tylko jednego lokalu, to mogą w ogóle nie zostać zakwalifikowane do naruszeń porządku domowego. Wtedy pozostaje skorzystanie z indywidualnych sposobów obrony.

Zagrożenie stanu zdrowia

Korzystając z przepisów o ochronie własności można zastosować tzw. powództwo negatoryjne, z którym występuje się do sądu o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń. Naruszenia własności określa się mianem immisji i dzieli się je na bezpośrednie i pośrednie. W tym przypadku mamy do czynienia z immisjami pośrednimi, które polegają na wytwarzaniu przez dentystę hałasu i promieniowania, które przenikają na teren sąsiedniego lokalu. Powołując się natomiast na ochronę dóbr osobistych, można żądać zaprzestania każdego bezprawnego działania, które stanowi zagrożenie danego dobra, w tym wypadku zdrowia i nietykalności mieszkania. Dla skorzystania z tej ochrony nie musi dojść do faktycznego naruszenia dobra, wystarczy wytwarzanie stanu zagrożenia. Wydany nakaz zaniechania naruszeń sąd egzekwuje na wniosek pokrzywdzonego za pomocą grzywien, które nakłada do skutku na niesfornego sąsiada za nieprzestrzeganie zakazu. Niezapłacona grzywna podlega zamianie na areszt.

Podstawa prawna:
1) art. 11 ust. 2 pkt 1 i art. 13 ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266),
2) art. 23, 24, 222 § 2, 683, 685 i 690 Kodeksu cywilnego, art. 1051-1053 Kodeksu postępowania cywilnego.