Tango z genami

Tak jest w przypadku dr n. med. Doroty Jurkiewicz z Zakładu Genetyki Medycznej Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie.
"Pierwsze było zainteresowanie genetyką, które trwa już od czasu studiów biologicznych. Pasja taneczna pojawiła się dopiero 3-4 lata temu" - mówi D. Jurkiewicz, która tańczy dla przyjemności, jaką daje jej połączenie muzyki i ruchu oraz dla specyficznego klimatu, jaki panuje podczas wieczorów tanga.
Od początku swojej przygody z tangiem związana jest z Akademią Tanga Argentyńskiego. Stowarzyszenie to organizuje lekcje kroków podstawowych, warsztaty dla bardziej zaawansowanych tancerzy, często z udziałem nauczycieli z Argentyny oraz to, co w tangu najprzyjemniejsze, czyli milongi.
"Tango zdecydowanej większości osób kojarzy się z bardzo widowiskowym tangiem towarzyskim. Tango argentyńskie to zupełnie inny styl tańca, prawie nie istniejący medialnie. Polega ono na posuwaniu się po parkiecie dokładnie w rytm muzyki. Jest chodzeniem w charakterystyczny sposób, tak aby ciało i nogi poruszały się jako jedna całość, co pozwala zachować równowagę. Od czasu do czasu wprowadzane są różne ozdobniki - wyjaśnia D. Jurkiewicz. - W przeciwieństwie do tanga towarzyskiego, nie ma tu żadnych sztywno określonych zestawów kroków i figur, tango argentyńskie to całkowita improwizacja".
O tym, jaki krok będzie wykonany, decyduje partner, zadaniem partnerki jest odpowiadanie na sygnały cielesne wysyłane przez partnera. "Właśnie dlatego tango angażuje i ciało, i umysł. Potrzebna jest duża koncentracja, skupienie i maksymalne wyczulenie na drugą osobę. Zasadą jest jak najmniej słów, nawet zaproszenie do tańca powinno odbywać się poprzez kontakt wzrokowy" - zaznacza D. Jurkiewicz.

Słowniczek podstawowych terminów :
bailar - tańczyć
caminar - iść, chodzić
el compas - rytm, takt
la cortina - przerwa
el cuerpo - ciało
despacio - powoli
giro - obrót
milongi - wieczory tańca
la pista - parkiet taneczny
rapido - szybko