Pracujący lekarz-emeryt może utracić część emerytury

Sławomir Molęda
opublikowano: 13-05-2002, 00:00

Przejście na emeryturę nie wywiera bezpośrednich skutków w zakresie prawa wykonywania zawodu lekarza.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Takie skutki mogłyby wiązać się z przejściem na rentę, jeśli Okręgowa Izba Lekarska stwierdziłaby ponadto, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia.
Nie wiek zatem, lecz stan zdrowia może być przyczyną ograniczenia uprawnień lekarza. Lekarz na emeryturze może nadal udzielać świadczeń zdrowotnych w pełnym zakresie, może badać, leczyć, doradzać, wystawiać recepty i zaświadczenia lekarskie. Jednakże jeśli świadczenia te mają być wykonywane poza zakładem opieki zdrowotnej, w którym dotychczas był zatrudniony, to niezbędne jest zarejestrowanie indywidualnej bądź grupowej praktyki lekarskiej.
Przebywanie na emeryturze nie wyklucza kontynuowania pracy zawodowej. Tylko że lekarz, który pragnie kontynuować swoją działalność na emeryturze i zachować przy tym prawo do pełnego świadczenia emerytalnego, musi dostosować się do przepisów określających zasady zawieszania bądź zmniejszania emerytur. Przede wszystkim konieczne jest uprzednie rozwiązanie stosunku pracy z zakładem, z którego przechodzi na emeryturę. Jeśli to nie nastąpi, prawo do emerytury ulegnie zawieszeniu.
Po wypełnieniu tego warunku wstępnego, prawo do emerytury będzie przysługiwało bez żadnych ograniczeń tym lekarzom, którzy osiągnęli wiek emerytalny, tj. ukończyli: 60 lat - kobiety, 65 lat - mężczyźni. Będą mogli bez przeszkód prowadzić prywatne praktyki, a nawet podjąć od nowa zatrudnienie, także w tym samym zakładzie. Natomiast dla lekarzy, którzy przeszli na wcześniejszą emeryturę, osiąganie przychodów z kontynuowania działalności lekarskiej w ramach zatrudnienia, bez względu na wymiar etatu, może powodować - w zależności od wysokości tych przychodów - zawieszenie emerytury lub ograniczenie świadczenia emerytalnego.
Prawo do emerytury ulega zawieszeniu w razie osiągania przychodu w kwocie wyższej niż 130 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za ostatni kwartał kalendarzowy (od 1 marca br. - 2798,90 zł). W razie osiągania przychodów w kwocie przekraczającej 70 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia za kwartał kalendarzowy (od 1 marca br. - 1507,10 zł) emerytura ulega zmniejszeniu o kwotę przekroczenia, nie więcej jednak niż o kwotę określonego maksymalnego zmniejszenia. Wynika z tego, że nie wymiar etatu, lecz wysokość pensji ma znaczenie decydujące przy zachowaniu uprawnień do całej emerytury.
Korzyści z prywatnej praktyki
Jeżeli lekarz na emeryturze będzie prowadził prywatną praktykę, to zostanie ona - jako wykonywanie wolnego zawodu - zakwalifikowana przez przepisy ubezpieczeniowe do działalności pozarolniczej. W tym przypadku za przychód wpływający na prawo do emerytury przyjmuje się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne, którym nie jest przychód rzeczywisty, lecz zadeklarowana kwota. Ta zadeklarowana kwota nie może być niższa od 60 proc. przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale (od 1 marca br. - 1291,79 zł). Jak widać, jest to kwota niższa od progu, którego przekroczenie pociąga za sobą zmniejszenie emerytury. Wystarczy zatem deklarować kwotę minimalną, by ustrzec się pomniejszenia emerytury. W przypadku łączenia zatrudnienia z prywatną praktyką lub z dodatkowymi zleceniami przychody podlegają sumowaniu.
Składki na zdrowie
Co do składek na ubezpieczenia społeczne płaconych na emeryturze, to pozostaje przede wszystkim obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego. Składka zdrowotna odprowadzana jest z każdego źródła przychodu oddzielnie, także z emerytury. Pozostałe składki ubezpieczeniowe, prócz chorobowej, odprowadzane są obowiązkowo tylko z tytułu umowy o pracę. Składki na ZUS z prywatnej praktyki na emeryturze nie są obowiązkowe. Można przystąpić do ubezpieczenia emerytalnego, rentowego i wypadkowego dobrowolnie, na podstawie własnego wniosku o objęcie ubezpieczeniem.


Podstawa prawna:
Art. 103-104 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych [Dz. U. nr 162, poz. 1118 ze zm.]

Prawo w medycynie
Newsletter przygotowywany przez radcę prawnego specjalizującego się w zagadnieniach prawa medycznego
ZAPISZ MNIE
×
Prawo w medycynie
Wysyłany raz w miesiącu
Newsletter przygotowywany przez radcę prawnego specjalizującego się w zagadnieniach prawa medycznego
ZAPISZ MNIE
Administratorem Twoich danych jest Bonnier Healthcare Polska.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Sławomir Molęda

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.