Lekarzom i pielęgniarkom należą się podwyżki

18 grudnia 2002 r. TP rozpoznał połączony wniosek Federacji Pracodawców Samodzielnych Zakładów Opieki Zdrowotnej RP i pytanie prawne Sądu Rejonowego w Chełmie w sprawie zgodności z Konstytucją RP przepisów regulujących przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia przysługujący pracownikom samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Sędziowie orzekli, że zaskarżone przepisy ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw są zgodne z zapisami konstytucyjnymi. Zwrócili jednak uwagę, że współodpowiedzialność za ich realizację ciąży na segmencie finansów publicznych, ponieważ także do niego należy zapewnienie obywatelom równego dostępu do opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Zdaniem sędziów, powinien jednak istnieć mechanizm takiej redystrybucji zwiększonych środków na opiekę zdrowotną, który nie pozwoli na pogorszenie warunków funkcjonowania placówki z powodu wypełnienia przez nią ustawowego obowiązku podniesienia wynagrodzeń pracowniczych.
Nie wypłacili, bo nie mieli
Profesor Michał Kulesza, pełnomocnik Federacji, uważa, że wyrok może być furtką dla ZOZ-ów w sądownym dochodzeniu od kas chorych zwrotu poniesionych wydatków, ale nie gwarantuje wygranej.
Zdaniem przedstawicieli związków zawodowych działających w ochronie zdrowia, wyrok nie zapewni pracownikom wypłaty należnych pieniędzy, bo wiele zakładów znajduje się w trudnej lub nawet katastrofalnej sytuacji finansowej. ?W wielu przypadkach dyrektorzy nie wypłacili podwyżek nie dlatego, że nie chcieli, ale że nie mieli takiej możliwości" - uważa Krzysztof Bukiel, szef Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy. Według danych Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych na koniec listopada ub.r., wśród 745 zakładów pracy, w których związek działa, w 2001 r. zapisy ustawy zrealizowało 52 proc. pracodawców, a w 2002 r. już tylko 15 proc.
Nadrzędne zaufanie do państwa
Sędziowie Trybunału wskazali, iż w badanej sprawie zaszła kolizja zasad konstytucyjnych. W przypadku stwierdzenia konstytucyjności zaskarżonych artykułów, naruszeniu uległaby zasada rzetelnej legislacji, natomiast w przypadku stwierdzenia niekonstytucyjności - zasada zaufania do państwa i stanowionego przezeń prawa oraz zasada partnerstwa i dialogu społecznego. Trybunał uznał, że braki legislacyjne nie czynią ustawy niewykonalną i - biorąc pod uwagę kryterium, jakim jest ranga naruszenia - postanowił dać pierwszeństwo zasadzie zaufania do państwa.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest ostateczny, a jego sentencja zostanie ogłoszona w Dzienniku Ustaw.