Lekarze poz przeprowadzają coraz mniej zabiegów
opublikowano: 04-04-2007, 00:00
Badacze z University of Nebraska Medical Center College w Omaha przeprowadzili ankietę sprawdzającą, jak często lekarze podstawowej opieki zdrowotnej (członkowie American College of Physicians) wykonują zabiegi, których uczyli się podczas studiów i rezydentury. Prawidłowo wypełniony kwestionariusz odesłało badaczom 990 lekarzy rodzinnych. Uzyskane rezultaty opublikowano 6 marca br. w Annals of Internal Medicine.;
Zredukowane zabiegi
Okazało się, że lekarze poz przeprowadzają obecnie średnio o ponad 50 proc. mniej zabiegów niż 18 lat temu. Nakłucie lędźwiowe w 2004 r. wykonywało 24 proc. lekarzy poz, podczas gdy w 1986 r. - 73 proc. z nich, torakocentezę w 2004 r. - 23 proc., a 1986 r. - 66 proc., natomiast paracentezę brzuszną odpowiednio 26 i 60 proc.
Jedynym zabiegiem, który wykonuje obecnie ponad połowa internistów okazała się punkcja stawu kolanowego (w 2004 r. - 54 proc., w 1986 r. - 72 proc.). W przypadku dwóch procedur stwierdzono zwiększenie odsetka lekarzy rodzinnych decydujących się na ich wykonanie. Są to kriochirurgiczne usunięcie zmian skórnych, które w 2004 r. wykonywało 34 proc. lekarzy (w 1986 r. 24 proc.) oraz trepanobiopsja skóry, którą obecnie przeprowadza 28 proc. internistów (w 1986 r. 22 proc.).
Efekt dużego miasta
Zdecydowanie najmniej zabiegów diagnostycznych i innych procedur medycznych wykonują lekarze poz praktykujący w dużych miastach. Stwierdzono, że lekarze z małych miejscowości podejmują się wykonywania tych zabiegów dwa razy częściej niż ich koledzy z dużych miast. Dlatego przyczyn zmniejszania się liczby zabiegów wykonywanych przez lekarzy rodzinnych autorzy badania upatrują nie tylko w szybkim postępie diagnostyki laboratoryjnej, ale również w coraz lepszym dostępie do lekarzy specjalistów. Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej, obawiając się powikłań przy wykonywaniu zabiegów, coraz chętniej i powszechniej kierują pacjentów do szpitali i pod opiekę specjalistów. Tendencja ta nie jest korzystna dla systemu opieki zdrowotnej i dlatego American Board of Internal Medicine (ABIM) zaleciło wprowadzenie zmian w szkoleniu rezydentów. Według obowiązujących amerykańskich standardów, przyszły lekarz poz powinien umieć wykonać wkłucie obwodowe, pobrać krew żylną i tętniczą, wykonać wymaz Papanicolaou i wymaz z szyjki macicy oraz zastosować techniki ratowania życia, w tym intubację, defibrylację i centralny dostęp żylny.
Źródło: Ann.Intern.Med.2007, 146: 392-393 i 355-360.
Okazało się, że lekarze poz przeprowadzają obecnie średnio o ponad 50 proc. mniej zabiegów niż 18 lat temu. Nakłucie lędźwiowe w 2004 r. wykonywało 24 proc. lekarzy poz, podczas gdy w 1986 r. - 73 proc. z nich, torakocentezę w 2004 r. - 23 proc., a 1986 r. - 66 proc., natomiast paracentezę brzuszną odpowiednio 26 i 60 proc.
Jedynym zabiegiem, który wykonuje obecnie ponad połowa internistów okazała się punkcja stawu kolanowego (w 2004 r. - 54 proc., w 1986 r. - 72 proc.). W przypadku dwóch procedur stwierdzono zwiększenie odsetka lekarzy rodzinnych decydujących się na ich wykonanie. Są to kriochirurgiczne usunięcie zmian skórnych, które w 2004 r. wykonywało 34 proc. lekarzy (w 1986 r. 24 proc.) oraz trepanobiopsja skóry, którą obecnie przeprowadza 28 proc. internistów (w 1986 r. 22 proc.).
Efekt dużego miasta
Zdecydowanie najmniej zabiegów diagnostycznych i innych procedur medycznych wykonują lekarze poz praktykujący w dużych miastach. Stwierdzono, że lekarze z małych miejscowości podejmują się wykonywania tych zabiegów dwa razy częściej niż ich koledzy z dużych miast. Dlatego przyczyn zmniejszania się liczby zabiegów wykonywanych przez lekarzy rodzinnych autorzy badania upatrują nie tylko w szybkim postępie diagnostyki laboratoryjnej, ale również w coraz lepszym dostępie do lekarzy specjalistów. Lekarze podstawowej opieki zdrowotnej, obawiając się powikłań przy wykonywaniu zabiegów, coraz chętniej i powszechniej kierują pacjentów do szpitali i pod opiekę specjalistów. Tendencja ta nie jest korzystna dla systemu opieki zdrowotnej i dlatego American Board of Internal Medicine (ABIM) zaleciło wprowadzenie zmian w szkoleniu rezydentów. Według obowiązujących amerykańskich standardów, przyszły lekarz poz powinien umieć wykonać wkłucie obwodowe, pobrać krew żylną i tętniczą, wykonać wymaz Papanicolaou i wymaz z szyjki macicy oraz zastosować techniki ratowania życia, w tym intubację, defibrylację i centralny dostęp żylny.
Źródło: Ann.Intern.Med.2007, 146: 392-393 i 355-360.
Źródło: Puls Medycyny
Podpis: Marta Koton-Czarnecka
![W Europie zanieczyszczenia powietrza powodują 800 tys. zgonów rocznie [WIDEO]](https://images.pb.pl/filtered/84b29d13-0727-4f42-8b21-de9566273376/76b0a951-3dc2-5503-975c-34480424e917_xc_l.jpg)
![Szansa na poprawę jakości życia dla pacjentów z HS [WIDEO]](https://images.pb.pl/filtered/08d54b79-36f0-499d-9e5e-731b6fdc1725/5e01a470-0cd4-51a2-9c4e-afeee2fc55b0_xc_l.png)
