Gregory House na dobre i na złe

Szpital w wersji amerykańskiej

Jednym z najpopularniejszych i najdłużej emitowanych jest serial "Ostry dyżur" (w Polsce na antenie Polsatu). Za sprawą technicznych innowacji i realistycznej konwencji zrewolucjonizował on telewizyjne seriale. Każdy odcinek opisuje kolejny dzień pełniącego ostry dyżur oddziału w fikcyjnym chicagowskim szpitalu. Widzowie są świadkami sukcesów i porażek lekarzy, zarówno w pracy, jak i w życiu prywatnym. W najbardziej dramatycznych scenach na sali operacyjnej leją się hektolitry krwi, a dynamicznie filmowani bohaterowie posługują się autentycznym szpitalnym żargonem.
Serial był wielokrotnie nagradzany, w tym statuetkami Emmy i Złotym Globem. Przez 15 sezonów cieszył się największą popularnością także wśród reklamodawców, a stacja NBC nie miała sobie równych we wskaźnikach oglądalności w czwartki po godz. 22.

Okropny, ale genialny

Gregory House to nieprzystępny, cyniczny, lecz zarazem błyskotliwy i przenikliwy diagnosta, stosujący niekonwencjonalne metody terapeutyczne. W każdym odcinku serialu "Dr House" (obecnie m.in. na antenie AXN) on sam wraz z zespołem tworzonym przez immunologa, neurologa oraz internistę stara się rozwiązać trudne przypadki. Dr Gregory House chodzi o lasce, ponieważ kilka lat wcześniej nie zdiagnozowano u niego na czas zawału mięśnia czworogłowego uda, w konsekwencji którego doszło do martwicy. Z tego też powodu cierpi na przewlekły ból. By go złagodzić, zażywa Vicodin, od którego jest uzależniony.
Serial jest bardzo wysoko oceniany przez krytyków filmowych. Gazeta Washington Post nazwała go najlepszym dramatem medycznym od debiutu "Ostrego dyżuru". Został także wyróżniony licznymi nagrodami (m.in. nagrodą Emmy za najlepszy scenariusz w roku 2005), zaś aktor Hugh Laurie za rolę doktora House'a zdobył Złoty Glob dla najlepszego aktora w dramacie telewizyjnym w 2006 i 2007 roku.
Na podstawie filmu powstała gra "House" przeznaczona na telefon komórkowy, wyprodukowana przez studio Exelweiss (dostępna w jęz. angielskim i hiszpańskim).

Młodzi ambitni

"Chirurdzy" (ang. Grey's Anatomy) to amerykański serial telewizyjny, wyprodukowany przez ABC (najnowszy IV sezon wyświetli w Polsce jesienią Polsat, wcześniejsze odcinki na antenie TV4). Opowiada o życiu zawodowym i prywatnym grupy młodych lekarzy, pracujących na oddziale chirurgii w jednym ze szpitali w Seattle. Główną postacią jest dr Meredith Grey (Ellen Pompeo). Nazwa serialu jest aluzją do jej nazwiska oraz podręcznika do anatomii, a pseudonimy nadawane lekarzom: McDreamy, McHot czy psu głównej bohaterki - McDog weszły do codziennego słownika. Na podstawie tego serialu również powstała gra wideo.
Jak donosi Pop Corner, polski internetowy serwis o serialach, amerykańska stacja CW bazując na sukcesie "Chirurgów" wymyśliła nowy program typu reality show, którego bohaterami mają zostać lekarze rezydenci. Castingi już się rozpoczęły. W oświadczeniu, które trafiło do szefów szpitali, producenci programu tak zachęcali do wzięcia w nim udziału: "Chcemy udokumentować niezwykłe doświadczenia, które są udziałem rezydentów w światowej klasy szpitalu. Chcemy pokazać portrety ciężko pracujących lekarzy podczas niesamowitego okresu ich życia". Filmowcy planują rozpocząć zdjęcia tego lata.

Marzenia o Leśnej Górze

Nie bez przyczyny szpital w Leśnej Górze z serialu "Na dobre i na złe" (TVP2) nazywany jest wymarzonym miejscem pracy i choroby. Tam wszyscy odnoszą się do siebie z należytym szacunkiem; lekarze mają czas, żeby porozmawiać z każdym pacjentem, a dyrekcja szpitala ze zrozumieniem odnosi się do potrzeb pracowników. I z reguły wszystko się dobrze kończy.
Na początku produkcji pojawiały się zarzuty o marną jakość i prawdziwość przedstawianych sytuacji medycznych. Rutyna robi jednak swoje. Aktorzy od 1999 r. wcielający się w role lekarzy nabrali wprawy - Małgorzata Foremniak (serialowa Zosia) potrafi np. poprawnie reanimować czy zaintubować pacjenta (tyle, że rurka jest obcięta).
Serial ogląda obecnie - według danych AGB Nielsen Media Research - 8,23 mln widzów w Polsce.

Jak w czeskim filmie

Jednym z najbardziej znanych w Polsce sąsiedzkich produkcji telewizyjnych jest "Szpital na peryferiach" (czes. Nemocnice na kraji meˇsta). Stąd pochodzi zdanie, z upodobaniem niegdyś cytowane w różnych kręgach: "Gdyby głupota mogła latać, fruwałaby pani jak gołębica". Ten bardziej obyczajowy niż medyczny serial, opowiada o pracy i życiu prywatnym lekarzy z oddziału ortopedii prowincjonalnego czeskiego szpitala z przełomu lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Pięć lat temu twórcy "Szpitala na peryferiach" zdecydowali się na reaktywację swego dzieła. Nakręcono 13 odcinków serialu "Szpital na peryferiach po dwudziestu latach", który jednak nie dorównał popularnością poprzednikowi.

Nie tylko śmiesznie

Zupełnie innym gatunkiem jest sitcom "Daleko od noszy" (produkcja Polsatu). To nie tylko parodia pracy w szpitalu i panujących tam stosunków, ale także wszelkich seriali medycznych i ich bohaterów - lekarzy. Oto jeden przykład. Nad drzwiami do sali operacyjnej oprócz lampy z napisem "operacja, nie wchodzić" znajdują się również lampy z napisami "nie zaglądać jak nam idzie" oraz "nie wołać siostry Basen, że jest do niej telefon". Pomimo dużego przerysowania, zarówno postaci, jak i sytuacji, w opinii wielu widzów serial oddaje społeczną percepcję stanu polskich szpitali oraz mentalności części personelu medycznego.

Jeśli mieliby Państwo ochotę podyskutować o "serialowej medycynie", czekamy na opinie: [email protected].

Czytaj też:
Temat na lato: medyczne kulisy "Magdy M."
Czy lekarze oglądają seriale medyczne?