Glejaki u dzieci

Glejaki z wysokim stopniem histologicznego zaawansowania stanowią najliczniejszą grupę pierwotnych nowotworów o.u.n. U osób starszych w nowotworach tych często stwierdza się amplifikację genu receptora nabłonkowego czynnika wzrostowego (EGFR), kodującego białko o cechach kinazy tyrozynowej. Z kolei w zaawansowanych glejakach powstających na drodze ewolucji ze zmian łagodniejszych, które występują częściej u młodych dorosłych, spotyka się mutacje genu P53. Biologia molekularna glejaków o wysokim stopniu histologicznego zaawansowania u dzieci nie jest dobrze poznana.
Autorzy pracy podjęli się sprawdzenia, czy u dzieci z tym rodzajem nowotworu istnieje korelacja pomiędzy rokowaniem i mutacjami genu P53 lub stopniem jego ekspresji na poziomie białka. W tym celu skrawki parafinowe 121 złośliwych glejaków dziecięcych poddano analizie na obecność mutacji P53. 115 guzów mogło być poddanych analizie na obecność białka p53. Poszukiwanie mutacji rozpoczynano izolując fragmenty tkanki nowotworowej. Wykorzystując specyficzne startery, metodą PCR namnażano z DNA genomowego eksony 5, 6, 7 i 8 genu P53, które następnie sekwencjonowano. Przylegające skrawki poddawano analizie immunohistochemicznej. Jedynie komórki z intensywnym jądrowym barwieniem uznawano za p53-dodatnie. Wyodrębniono nowotwory z brakiem lub niską ekspresją p53 (stopień 0 i 1), z ekspresją podobną do normalnego mózgu oraz nowotwory z nadekspresją: 25-50 proc. komórek - stopień 2, 50-75 proc. - stopień 3 i ponad 75 proc. - stopień 4. Znaleziono statystycznie istotną korelację pomiędzy nadekspresją p53 i rokowaniem. Korelacja ta nie zależała od obrazu histologicznego i lokalizacji guza, wieku, płci, rozległości operacji. Pięcioletnie przeżycie bez nawrotu choroby 74 pacjentów z niskim poziomem ekspresji p53 wynosiło 44?6 proc., podczas gdy w grupie 41 chorych z nadekspresją tego białka wynosiło 17?6 proc. 33,1 proc. guzów poddanych analizie PCR posiadało mutacje w obrębie genu P53, jednakże nie znaleziono statystycznie istotnej zależności pomiędzy obecnością mutacji i rokowaniem. Jeżeli w guzie znaleziono zarówno nadekspresję p53, jak i mutację genu P53, pięć lat bez nawrotu choroby przeżyło jedynie 8?7 proc. dzieci. Wydaje się więc, że w przeciwieństwie do glejaków u dorosłych, nadekspresja p53 (ale nie mutacje genu P53) w glejakach złośliwych u dzieci znacznie pogarsza rokowanie, niezależnie od klinicznych czynników rokowniczych i obrazu histologicznego guza.
_ród_o: N. Eng. J. Med. 2002, 346: 420-427.