Afatynib w terapii raka płuca działa lepiej niż gefitynib

Wyniki globalnego badania LUX-Lung 7 fazy IIb pokazały, że afatynib znacząco, bo o 27 proc. zredukował ryzyko progresji raka płuca oraz niepowodzenia leczenia w porównaniu z gefitynibem. U większej liczby chorych stosujących afatynib nie doszło do wzrostu guza po 18 i 24 miesiącach od rozpoczęcia leczenia (odpowiednio 27 proc. vs 15 proc. i 18 proc. vs 8 proc.).

Ogólna częstość występowania ciężkich zdarzeń niepożądanych i przypadków przerwania leczenia z ich powodu była podobna w obu grupach terapeutycznych.

Dane dotyczące trzeciego równorzędnego głównego punktu końcowego — przeżycia ogólnego (OS) nie są jeszcze pełne i zostaną przedstawione w późniejszym czasie. 

„LUX-Lung 7 to pierwsze globalne badanie, w którym bezpośrednio porównywano dwie terapie ukierunkowane na EGFR. Wyniki wykazały korzyści związane z inhibitorem drugiej generacji (afatynibem) w porównaniu z lekiem pierwszej generacji (gefitynibem) w leczeniu pierwszego rzutu. Rezultaty dostarczają istotnych wskazówek dotyczących wyboru leczenia pierwszego rzutu u chorych z rakiem płuca z mutacją w genie EGFR” — skomentował główny badacz w tej próbie porównawczej, prof. Keunchil Park, dyrektor Instytutu Innowacyjnej Medycyny Onkologicznej (Innovative Cancer Medicine Institute, ICMI) w Samsung Medical Center, Sungkyunkwan University School of Medicine w Seulu (Korea Płd.).

„LUX-Lung 7 to drugie badanie typu head-to-head dotyczące afatynibu w porównaniu z EGFR TKI pierwszej generacji w leczeniu raka płuca, z którego wynika, że ukierunkowane na EGFR leki pierwszej i drugiej generacji nie są takie same — powiedział dr Mehdi Shahidi, dyrektor medyczny ds. onkologii guzów litych w firmie Boehringer Ingelheim. — Co ciekawe, różnica pod względem przeżycia bez progresji choroby zaobserwowana w tym badaniu stała się wyraźniejsza w miarę upływu czasu. Odsetek pacjentów bez progresji choroby po 24 miesiącach był ponad dwukrotnie większy po zastosowaniu afatynibu”.