Zawroty głowy: diagnozowanie różnicowe

"Jako zawroty głowy pacjent może definiować uczucie osłabienia lub ogólnego złego samopoczucia, a nawet ból głowy bądź dyskomfort w głowie oraz zaburzenia orientacji w przestrzeni - mówi dr Izabela Domitrz z Katedry i Kliniki Neurologii AM w Warszawie. - Takie subiektywne odczuwanie zawrotów głowy przez pacjenta może pojawić się przy: nadciśnieniu, zaburzeniach rytmu serca, hipoglikemii, niektórych chorobach oczu, zaburzeniach psychogennych (zaburzeniach lękowych, fobiach i depresji) oraz w okresie przekwitania".

Przyczyny zawrotów głowy

Obiektywnym zawrotom głowy zazwyczaj towarzyszą objawy wegetatywne oraz inne, konkretne zaburzenia neurologiczne lub laryngologiczne, na podstawie których można podejrzewać chorobę układową lub pozaukładową.

"Układowe zawroty głowy mają przeważnie podłoże laryngologiczne (wynikają z zaburzeń funkcji błędnika), a pacjent określa je jako wirowanie, jazdę na karuzeli, jazdę windą lub uczucie zbaczania w jednym kierunku. W takich przypadkach można stwierdzić także inne objawy uszkodzenia błędnika - wyjaśnia dr I. Domitrz.- Pozaukładowe zawroty głowy mogą być natomiast związane ze schorzeniami neurologicznymi. O neurologicznym pochodzeniu zawrotów głowy świadczy obecność innych odchyleń w badaniu neurologicznym, np. zespołu móżdżkowego. Zawroty głowy o podłożu neurologicznym mogą być objawem stwardnienia rozsianego lub innej choroby neurodegradacyjnej, a czasami choroby rozrostowej (guza mózgu)".

Kolejną przyczyną zawrotów głowy mogą być schorzenia naczyniowe. Udar niedokrwienny lub krwotoczny dotyczący móżdżku skutkują stałymi zawrotami głowy, a przemijające ataki niedokrwienia w obrębie unaczynienia kręgowo-podstawnego powodują ustępujące zawroty głowy z obecnymi objawami zespołu móżdżkowego, trwające maksymalnie do 24 godzin.

Zawroty głowy mogą być także skutkiem ubocznym działania niektórych leków.

Zawroty głowy - diagnostyka

"Przy diagnozowaniu różnicowym zawrotów głowy opierać się należy na wywiadzie oraz na badaniach: ogólnolekarskim, neurologicznym (ze szczególnym uwzględnieniem nerwów czaszkowych, zespołu móżdżkowego oraz zaburzeń czucia głębokiego), laryngologicznym (ze szczególnym uwzględnieniem zespołu błędnikowego) oraz okulistycznym" - stwierdza dr I. Domitrz.

Dodatkowych informacji o przyczynie zawrotów głowy mogą dostarczyć wyniki badania krwi (w którym należy zwrócić uwagę na stężenie glukozy, ewentualną niedokrwistość oraz leukocytozę sugerującą istnienie infekcji), RTG kręgosłupa szyjnego (pozwalające stwierdzić lub wykluczyć zmiany zwyrodnieniowe powodujące ucisk tętnic kręgowych), USG tętnic domózgowych oraz badań neuroobrazowych i elektrofizjologicznych.

Leczenie zawrotów głowy

"Ustalenie pochodzenia zawrotów głowy umożliwia podjęcie skutecznego leczenia przyczynowego, prowadzonego najczęściej przez specjalistę - mówi dr I. Domitrz. - W przypadku stwierdzenia zapalenia ucha środkowego powinno się rozpocząć antybiotykoterapię. W wypadku zdiagnozowania guza mózgu (np. guza kąta mostowo-móżdżkowego) wykonuje się operację usunięcia guza. Jeżeli przyczyna zawrotów głowy pozostaje niejasna, leczymy chorego objawowo, włącznie z łagodzeniem objawów wegetatywnych towarzyszących zawrotom głowy, takich jak nudności czy wymioty".

Niekiedy pacjent uskarżający się na zawroty głowy wymaga opieki szpitalnej. Decyzja o szybkiej hospitalizacji powinna zostać podjęta w przypadku, gdy: bardzo nasilone zawroty głowy i zaburzenia równowagi z towarzyszącymi objawami wegetatywnymi występują u pacjenta po raz pierwszy, chory przebył uraz wielonarządowy, stwierdza się obraz wypadnięcia czynności przedsionka lub nagłą głuchotę, gdy podejrzewa się przełom nadciśnieniowy oraz gdy zawrotom głowy towarzyszą silne bóle głowy lub objawy uszkodzenia nerwów czaszkowych.

CZYTAJ WIĘCEJ >> LECZENIE ZAWROTÓW GŁOWY - FARMAKOTERAPIA