Trybunał Sprawiedliwości UE: państwo członkowskie ma obowiązek udzielenia zgody na leczenie transgraniczne

Opinia rzecznika generalnego to pokłosie sprawy Eleny Petru - obywatelki Rumunii. W trakcie jej leczenia w ośrodku w Timisoarze lekarze zdecydowali o konieczności wykonania pilnej procedur chirurgicznej - niestety okazało się, że placówka nie dysponuje podstawowymi środkami medycznymi oraz w ocenie pacjentki był przeludniony. Z uwagi na skomplikowany charakter zabiegu pacjentka wystąpiła o zgodę na przeprowadzenie go w klinice w Niemczech - niestety rumuńskie organy związane z finansowanie procedur - nie zgodziły się na sfinansowanie zabiegu poza granicami.

Pacjentka zdecydowała się jednak sama sfinansować swoją operację w Niemczech i postanowiła dochodzić przed sądem zwrotu poniesionych kosztów, które oszacowano na 18 tys. euro.

Rumuński Tribunałul Sibiu rozpatrując sprawę Eleny Petru wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości UE o opinię- czy brak podstawowych środków sanitarnych uniemożliwiających przeprowadzenie pilnej procedury medycznej jest przesłanką do tego by obywatel państwa członkowskiego mógł uzyskać leczenie w innym państwie, a za wykonanie procedur zapłacił system świadczeń społecznych z rodzimego państwa.

Pedro Cruz Villalón, członek Trybunał Sprawiedliwości UE, w swojej ocenie podniósł dwie kwestie - niedostatek lub brak środków w placówce szpitalnej uniemożliwiający wykonanie świadczeń we właściwym czasie oraz to czy braki w placówkach medycznych miały charakter strukturalny.

W ocenie sędziego czasowy brak środków medycznych jest równoznaczny z niedostatkiem związanym z brakiem personelu medycznego. Ta interpretacja powoduje, że w jego ocenie państwo członkowskie jest zobowiązane do udzielenia zgody na wykonanie świadczenia w innym państwie UE, jeżeli braki środków medycznych lub personelu mają charakter koniunkturalny i realnie uniemożliwiają wykonanie procedur medycznych.

Pedro Cruz Villalón podkreślił jednak, że jeżeli braki środków medycznych odpowiadać będą brakom strukturalnym w systemie, to wówczas państwo członkowie nie jest zobligowane do udzielenia zgody na świadczenie w innym państwie jeżeli znajduje się ono wśród usług objętych systemem powszechnych ubezpieczeń. Jednocześnie państwo będzie zobowiązane do udzielenia takiej zgody w sytuacji, gdy nie będzie ona zagrażać istnieniu systemu finansującego świadczenia zdrowotne.

W ocenie rzecznika generalnego - państwa członkowskie, które znajdą się w sytuacji braków o charakterze strukturalnym, nie będą mogły unieść ciężaru finansowego wynikającego z masowej emigracji zdrowotnej pacjentów objętych krajowym systemem ubezpieczeniowym.

Opinia ta ma charakter odesłania prejudycjalnego i pozwala sądom państw członkowskich poznać wykładnie prawa europejskiego oraz ocenę ważności ustawodawstwa UE przy rozpatrywaniu przez nie sporów.