Szpital przy Wołoskiej bez szefa

Witold Lisicki, rzecznik prasowy MSWiA, zapewnia, że resort jako organ założycielski podjął działania, by szpital przy ul. Wołoskiej miał jak najszybciej nowego dyrektora. Decyzja, czy będzie mianowany, czy wybrany w drodze konkursu, jeszcze nie zapadła. Jednak warto pamiętać, że do tej pory nie było w MSWiA zwyczaju organizowania konkursów na dyrektorów szpitali resortowych. Dowód: kiedy Wojciech Szrajber został odwołany ze stanowiska dyrektora szpitala MSWiA w Łodzi, jego następca został powołany w drodze mianowania.

Kandydaci nieznani

"Zostałam jedynie upoważniona do przeprowadzenia rozmów z kardiochirurgami z Polski - ewentualnymi kandydatami na stanowisko ordynatora kliniki kardiochirurgii" - mówi prof. Grażyna Rydzewska, czasowo pełniąca funkcję dyrektora szpitala MSWiA w Warszawie. Przyznaje, że nie jest to łatwe zadanie, bo trudno pozyskać dobrego kardiochirurga nie tylko spełniającego wszystkie formalne wymogi, ale także chętnego do pracy w szpitalu resortowym.
Nieoficjalnie mówi się, że prowadzone są rozmowy z kimś z Krakowa i Białegostoku. Rozważana jest także propozycja, by szefem oddziału został austriacki kardiochirurg, który pracował już ponad rok na tym oddziale, personel więc go zna i lubi.
Zdaniem prof. Stanisława Wosia, krajowego konsultanta ds. kardiochirurgii, nie będzie nowego ordynatora, dopóki sprawa nie zostanie wyjaśniona ostatecznie. "Jeśli chodzi o szefa kliniki, prawdopodobnie zostanie on wybrany dopiero przez nowego dyrektora, bo jest to logiczne, że będzie chciał pracować z osobą, do której ma zaufanie" - mówi z kolei rzecznik MSWiA.
W związku z dochodzeniem prowadzonym przez CBA, od 19 lutego wszystkie planowe i pilne operacje w klinice kardiochirurgii zostały wstrzymane. Jak nas poinformował prof. S. Woś, ustalono, że dopóki sprawa się nie wyjaśni, potrzeby pacjentów kardiochirurgicznych niepracującego oddziału przy ul. Wołoskiej będą zabezpieczone siłami kardiochirurgów ze szpitala przy ul. Banacha oraz dodatkowo Instytutu Kardiologii w Aninie. Odpowiedzialny jest za to prof. Kazimierz Suwalski, konsultant wojewódzki w dziedzinie kardiochirurgii.

Kłopoty finansowe

Nowego dyrektora szpitala MSWiA czeka niełatwe zadanie, bo każdy dzień przestoju kliniki kardiochirurgii oznacza straty finansowe. Wartość umowy NFZ na rok 2007 zawartej z CSK MSWiA w Warszawie na realizację procedur kardiochirurgicznych (bez przeszczepów serca finansowanych przez resort zdrowia) wynosi ok. 7 mln zł. "Podstawą do zapłaty jest dla nas sprawozdanie przysyłane co miesiąc przez świadczeniodawcę. Jeśli ze sprawozdania będzie wynikało, że klinika nie wykonała zakontraktowanych procedur, nie dostanie od nas za to pieniędzy" - wyjaśnia Jerzy Serafin, rzecznik prasowy mazowieckiego oddziału NFZ. Jeśli taka sytuacja będzie się przedłużać, fundusz może uznać, że świadczeniodawca nie ma możliwości realizacji kontraktu, a wtedy ma prawo rozwiązać umowę.
Drugim źródłem dochodu dla kliniki kardiochirurgii przy ul. Wołoskiej są zabiegi przeszczepienia serca. W 2006 r. klinika wykonała 34 takie procedury. Ustaliliśmy, że za jedną wykonaną transplantację serca Ministerstwo Zdrowia płaci z budżetu 100 tys. zł. Na 2007 rok szpital złożył ofertę na poziomie ubiegłorocznego wykonania, ale jeszcze nie podpisał z resortem umowy na świadczenie tego typu usług. Z naszych ustaleń wynika, że już jej nie podpisze. "W 2007 r. Ministerstwo Zdrowia zawarło umowy z trzema szpitalami na realizację świadczenia wysokospecjalistycznego: przeszczepienie serca z Instytutem Kardiologii w Warszawie, Krakowskim Szpitalem Specjalistycznym im. Jana Pawła oraz ląskim Centrum Chorób Serca. Zawarte kontrakty z tymi jednostkami zabezpieczą ciągłość realizacji tego świadczenia" - poinformował nas Paweł Trzciński, rzecznik prasowy MZ.
Z naszych ustaleń wynika też, że w 2006 r. szpital MSWiA przy ul. Wołoskiej zgłosił nadwykonania na kwotę 20 mln zł, za które na razie nikt mu nie zapłacił.
Na dodatek atmosfera w szpitalu jest fatalna. Niektórzy pacjenci odmawiają przyjęcia do szpitala, rezygnują z operacji zaplanowanych wiele miesięcy wcześniej. "Potrafią wykrzyczeć w słuchawkę, że mordujemy tu pacjentów. Zdarzyło się, że przywieziona z zawałem kobieta złapała doktora za rękę i powiedziała: "błagam pana, niech mnie pan nie zabija" - opowiadają zdenerwowani pracownicy szpitala.