Stymulowanie erytropoezy u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek

Peginesatide to peptydowy czynnik stymulujący erytropoezę (ESA). W 2012 roku został zaakceptowany przez FDA do leczenia anemii u dializowanych pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek. Naukowcy z King’s College Hospital w Londynie przeprowadzili dwa, zrandomizowane badania PEARL 1 i 2, do których włączyli 983 niedializowanych pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, z GFR < 60ml/min oraz z Hb 8.0 – 11.0 g/dl. Podano peginesatide (raz w miesiącu) w dawce inicjującej 0.025mg (n=328) i 0.04mg na kg m.c.(n=328) lub darbepoetynę (raz na 2 tygodnie) w dawce inicjującej 0.75µg na kg. m.c. (n=327). Dawkowanie obydwu leków modyfikowano tak, aby utrzymywać przez 52 tygodnie poziom hemoglobiny na poziomie 11.0-12.0 g/dl. W obydwu przeprowadzonych badaniach peginesatide nie był gorszy w leczeniu niedokrwistości od darbepoetyny. Średnia różnica w poziomie hemoglobiny wyniosła dla badanych leków 0.03 i 0.14 g/dl w przypadku mniejszej dawki inicjującej peginesatide oraz 0.26 l i 0.31 g/dl w przypadku większej dawki inicjującej. Udowodniono również, że stosowanie peginesatide wiąże się z większym ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych (RR 1.32). Z tego powodu, przed jego wprowadzeniem do leczenia niedializowanych pacjentów, wymagane są dalsze badana, które porównają ryzyko i korzyści związane z jego stosowaniem.

Źródło: NEJM 2013; 368:320-32. DOI:10.1056/NEJMoa1203166.