Skleroterapia

Teleangiektazje kończyn dolnych (pajączki żylne) to trwale poszerzone drobne naczynia krwionośne (włosowate) o średnicy od 0,1 mm do 1,0 mm, występujące powierzchownie, odpowiadające wewnątrzskórnym poszerzeniom splotu żylnego podbrodawkowego. Występują bardzo często, u co najmniej jednej trzeciej kobiet w wieku dojrzałym, ale również u kobiet młodszych. Stanowią duży problem kosmetyczny. Ich umiejscowienie to najczęściej boczna strona uda, przyśrodkowa strona kolan, doły podkolanowe i okolice kostek. Według definicji, teleangiektazje nie są żylakami, jednak ich występowanie może być objawem przewlekłej choroby żylnej (stopień C1 zgodnie ze klasyfikacją CEAP). Należy pamiętać, że teleangiektazje umiejscowione w okolicy kostek prawie zawsze są związane z zaburzeniami sieci żylnej głębokiej lub naczyń przeszywających.
Skleroterapia - obliteracja, to podanie roztworu sklerotyzującego do zmienionej żyły powierzchownej w celu wywołania miejscowego aseptycznego zapalenia śródbłonka żyły, prowadzącego do zwłóknienia, a następnie zamknięcie jej światła. Zawsze przed podjęciem decyzji o wykonaniu skleroterapii, które jest leczeniem typowo objawowym, konieczne jest dokładne badanie kliniczne układu żylnego pacjenta. Często wskazane jest także wykonanie badania ultrasonograficznego. Przed obliteracją teleangiektazji niezbędne jest zamknięcie wszystkich zaopatrujących je żył.
Dostępnymi i zarejestrowanymi w Polsce środkami obliterującymi są: Sotradecol (sól sodowa siarczanu udekanolu) i Aethoxysklerol (polidocanol). W skleroterapii pajączków żylnych stosuje się najczęściej Aetheoxysklerol (polidokanol) w stężeniu od 0,5% do 1,0% i w ilości od 0,1 do 0,2 mm na jedną iniekcję. Wstrzyknięcie środka dokonuje się igłami o rozmiarze 0,3 mm i długości 1-2 cm. Po zabiegu stosuje się kompresoterapię przez około 72 godziny, przy czym przez pierwsze półtorej godziny po zabiegu zaleca się pacjentowi chodzenie.
Przed wykonaniem zabiegu należy pamiętać o przeciwwskazaniach do obliteracji, do których należą m.in.:
o -ostre zapalenie żył,
o -zarostowe zapalenie tętnic,
o -niestabilne nadciśnienie tętnicze,
o- reakcje alergiczne,
o -ciąża,
o -ciężkie schorzenia ogólnoustrojowe,
o -uogólnione lub miejscowe zakażenia.
W żadnym przypadku nie należy wykonywać obliteracji pajączków żylnych u pacjentów unieruchomionych. Nie powinno się wykonywać ostrzykiwania, gdy występują obrzęki kończyn, ponieważ naczynka nie są wtedy widoczne i niemożliwa jest prawidłowa kuracja uciskowa po ostrzyknięciu. Często leczenie przeprowadza się podczas wielu sesji, w odstępach około jednego miesiąca. Liczba sesji zależy od rozległości i ilości zmian. Warto jest urealnić oczekiwania pacjenta i przedstawić mu możliwości, ale także ograniczenia stosowanej metody oraz uzyskać pisemną zgodę na wykonanie zabiegu. Należy podkreślić możliwość wystąpienia powikłań, do których należą:
o -przebarwienie skóry w miejscu wykonania zabiegu,
o -neoteleangiektazje,
o -martwica skóry i owrzodzenia,
o -zakrzepica tętnicza,
o -zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych i zakrzepica żył głębokich,
o -reakcje alergiczne,
o -objawy ogólne (złe samopoczucie, nudności, gorączka, krwiomocz).
Podkreślenia wymaga fakt, że skleroterapia jest najdłużej stosowaną metodą leczenia teleangiektazji kończyn dolnych. Na podstawie dotychczasowych wyników można stwierdzić, że jest metodą skuteczną. Ryzyko związane z zabiegiem, przy spełnieniu wszystkich zasad, jest stosunkowo małe, a powikłania są rzadko spotykane.