Praluent już w Europie
Komisja Europejska dopuściła do obrotu preparat Praluent® (alirokumab) stosowany w leczeniu wysokiego stężenia tzw. złego cholesterolu, nazywanego cholesterolem frakcji lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) u wybranych dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią.
To jedyny inhibitor PCSK9 (proproteinowej konwertazy subtylizyny/keksyny typu 9) zatwierdzony przez Komisję Europejską, który jest dostępny w dwóch dawkach początkowych o różnej sile działania (75 mg i 150 mg) przeznaczonych do stosowania raz na dwa tygodnie. Preparat Praluent będzie dostępny w gotowych do użycia wstrzykiwaczach zawierających pojedynczą dawkę, którą pacjenci będą podawali samodzielnie.
„Dostępność preparatu Praluent w dwóch dawkach o różnej mocy umożliwia elastyczność dawkowania. W praktyce klinicznej umożliwi to lekarzom dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjentów w zakresie obniżania stężenia cholesterolu LDL” - mówi dr n. med. Michel Farnier z Point Medical w Dijon we Francji.
Komisja Europejska zatwierdziła preparat Praluent do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną [HeFH] i nierodzinną) lub mieszaną dyslipidemią, jako uzupełnienie diety:
a) w skojarzeniu ze statyną lub ze statyną i innymi lekami hipolipemizującymi u pacjentów, u których nie jest możliwe osiągnięcie docelowych wartości stężenia cholesterolu LDL, pomimo stosowania maksymalnej tolerowanej dawki statyny lub
b) w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami hipolipemizującymi u pacjentów, którzy nie tolerują statyn lub u których stosowanie statyn jest przeciwwskazane.
Wysokie stężenie cholesterolu jest zasadniczym czynnikiem ryzyka chorób układu krążenia, które nadal stanowią główną przyczynę zgonów na świecie. Niestety, mimo leczenia zgodnego z aktualnymi standardami, obejmującego stosowanie statyn i/lub innych leków hipolipemizujacych, u wielu Europejczyków, w tym u osób z HeFH, wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym i/lub osób z nietolerancją statyn w wywiadzie, nie udaje się osiągnąć kontroli cholesterolu LDL.
Źródło: Puls Medycyny
Podpis: mw