OZZL: to dyskryminacja lekarzy

Lekarze uważają, że przepisy art.32j ustawy o ZOZ, ustanawiające definicję „dyżuru medycznego”, jako pojęcia odrębnego od pojęcia „pracy w godzinach nadliczbowych”, w tym zakresie, w jakim wyłączają czas dyżuru z limitu godzin nadliczbowych (o których mowa w art. 151 §3 kodeksu pracy) są niezgodne z konstytucyjną zasadą równości obywateli i zakazem dyskryminacji (art. 32 Konstytucji) przez to, że pozwalają na nieobjęcie lekarzy pełniących dyżury medyczne powszechnie obowiązującym limitem rocznym godzin nadliczbowych i powodują przez to faktyczne zwiększenie tygodniowej normy czasu pracy dla lekarzy do 48 godzin.
„Zgodnie z przepisami kodeksu pracy, tygodniowy wymiar czasu pracy wynosi w Polsce 40 godzin. Nie ma w żadnym przepisie szczególnym wyłączenia lekarzy z powszechnie obowiązującego tygodniowego wymiaru czasu pracy. Zgodnie z przepisami kodeksu pracy, pracowników obowiązuje powszechnie roczny limit 150 godzin nadliczbowych. Nie ma w żadnym przepisie szczególnym wyłączenia lekarzy z powszechnie obowiązującego limitu godzin nadliczbowych w ciągu roku” – argumentują lekarze.
Dyżury medyczne, pełnione przez lekarzy na podstawie ustawy o ZOZ są wliczane do czasu pracy, a ponieważ są wykonywane po normalnych godzinach pracy – stanowią faktycznie pracę w godzinach nadliczbowych.
Roczny limit godzin nadliczbowych, wprowadzony do przepisów kodeksu pracy spełnia funkcję ochronną. Jego celem jest ochrona pracowników przed nadmierną ilością godzin pracy. Pomimo tego, praca lekarzy w czasie dyżurów medycznych - wykonywana przecież w „nadgodzinach” - nie jest objęta limitem 150 godzin w ciągu roku. Pretekstem do takiego, odmiennego potraktowania lekarzy niż wszystkich innych pracowników jest „zabieg prawny”, polegający na wprowadzeniu pojęcia „dyżur medyczny” dla pracy wykonywanej w godzinach nadliczbowych przez lekarzy, zatrudnionych w szpitalach (art. 32 j ust. 1 ustawy o ZOZ). Dzięki temu „zabiegowi” lekarze mogą być zobowiązani do zatrudnienia – de facto - w wymiarze 48 godzin tygodniowo, a nie jak wszyscy inni pracownicy w wymiarze 40 godzin tygodniowo.
„W ocenie OZZL takie wyłączenie lekarzy z powszechnie obowiązujących norm czasu pracy stanowi naruszenie konstytucyjnego prawa równości obywateli i zakazu dyskryminacji” – napisał w imieniu ZK OZZL przewodniczący Krzysztof Bukiel.