Nobel za metodę in vitro

85-letni obecnie biolog z Uniwersytetu Cambrigde w Wielkiej Brytanii zainteresował się możliwością przeprowadzenia zabiegu zapłodnienia poza organizmem kobiety, jako sposobu leczenia niepłodności już w latach 50. XX wieku.

Pierwsze dziecko z probówki

Rozpoczęte przez niego badania stworzyły fundamenty dla rozwoju współczesnej techniki IVF. Dzięki nim udało się odpowiedzieć na wiele kluczowych pytań, m.in. jak bezpiecznie pozyskać komórkę jajową z jajowodu kobiety, jak rozpoznać, kiedy komórka jajowa jest gotowa na zapłodnienie, jak utrzymać w warunkach laboratoryjnych aktywność plemników i wreszcie – jak przeprowadzić proces zapłodnienia „w szkle”. Wyniki jego prac badawczych publikowały najbardziej renomowane czasopisma naukowe, m.in. Lancet i Nature.

W 1978 roku koncepcja prof. Edwardsa urzeczywistniła się – w lipcu tego roku, w klinice prowadzonej przez niego oraz nieżyjącego już ginekologa Patricka Steptoe urodziła się Louise Brown, czyli pierwsze dziecko poczęte „w probówce”.

Od tego czasu do dzisiaj na świecie urodziło się około 4 milionów dzieci z zapłodnienia in vitro. Wiele z nich to obecnie osoby dorosłe, które same zostały już rodzicami. Bezspornie dowiedziono, że dzieci poczęte metodą IVF pod żadnym względem nie różnią się od reszty populacji.

Zmodyfikowana technika zabiegów

Od czasu pierwszych zabiegów IVF przeprowadzanych przez Edwardsa i Steptoe’a technika ta przeszła kilka modyfikacji i udoskonaleń. Obecnie można np. wykonać mikroiniekcję plemnika bezpośrednio do cytoplazmy komórki jajowej, co stanowi ogromny postęp w leczeniu niepłodności męskiej.

„Niepłodność dotyczy ponad 10 proc. par na świecie. Bardzo często jest to traumatyczne doświadczenie, pociągające za sobą wiele negatywnych skutków społecznych i medycznych. Przewlekły stres związany z nieudanymi próbami zajścia w ciążę może prowadzić m.in. do rozwoju depresji. Technika zapłodnienia in vitro jest bezpieczną i efektywną metodą leczenia niepłodności. Obecnie 20-30 proc. wszystkich przeprowadzanych w probówce zapłodnień skutkuje narodzinami zdrowego dziecka” – uzasadnia swój werdykt komisja noblowska.

Prof. Robert Edwards przeszedł drogę, o jakiej marzy każdy naukowiec – rozpoczął od eksperymentalnych badań podstawowych, a uzyskiwane rezultaty stosunkowo szybko udało mu się przełożyć na praktykę kliniczną. Za zrewolucjonizowanie leczenia niepłodności Brytyjczyk otrzyma wraz z Nagrodą Nobla 10 mln koron szwedzkich koron (równowartość ponad 4 milionów złotych).