Nieznane zasady kontraktowania świadczeń w 2005 roku

Zespół powołany przez ministra zdrowia negatywnie ocenił dotychczasowy system kontraktowania świadczeń zdrowotnych. Skrytykowano jego ?uznaniowy charakter, brak racjonalnych i jawnych kryteriów wyboru kontrahenta, kwoty i zakres kontraktu, zbyt krótki okres konkursu ofert oraz pozorny charakter negocjacji".

Zmiany, ale niewielkie
Finansowanie świadczeń oparte na dwóch różnych sposobach: kapitacyjnym i za procedury sprzyja przerzucaniu kosztów pomiędzy świadczeniodawcami - twierdzą eksperci. Lekarze poz w coraz mniejszym zakresie zajmują się kompleksową i całodobową opieką. Wzrasta liczba porad specjalistycznych w izbach przyjęć i oddziałach ratunkowych, rośnie liczba hospitalizacji.
Eksperci mieli zbyt mało czasu, by wypracować gruntowną reformę systemu zawierania i finansowania umów, skupili się więc na zmianach, które, ich zdaniem, doraźnie powinny usprawnić kontraktowanie świadczeń na rok 2005. Według zespołu, konieczne jest np. wprowadzenie mechanizmów pozwalających na egzekwowanie od lekarzy poz zlecania i opłacania przez nich badań diagnostycznych, niezbędnych zwłaszcza przy skierowaniu pacjenta do specjalisty lub szpitala, np. poprzez wydzielenie 10-proc. wartości umowy na diagnostykę.
Eksperci zaproponowali też m.in., by świadczeniodawcy otrzymali zapłatę za wykonane usługi do 14 dni od daty złożenia rachunku, a wszelkie płatności były uważane za dokonane w dniu uznania rachunku bankowego świadczeniodawcy. Oprogramowanie niezbędne do przekazywania danych oraz jego aktualizacje fundusz powinien przekazywać świadczeniodawcom nieodpłatnie.
W sytuacji nałożenia kary za niewykonanie lub nienależyte wykonanie świadczeń, ukarany świadczeniodawca powinien mieć prawo odwołania się od takiej decyzji do dyrektora oddziału funduszu, prezesa funduszu lub ministra zdrowia. Do czasu rozpatrzenia odwołania kara powinna ulegać zawieszeniu.

Jednak budżetowanie
Umowy ze szpitalami powinny być zawierane na okres co najmniej 3 lat, najbliższe kontraktowanie miałoby się odbyć bez konkursu ofert. Należy wprowadzić budżetowanie ograniczone sprawozdawczością opartą na procedurach. Dopuszcza się łączenie dwóch świadczeń z katalogu, przy czym drugie jest płatne w 50 proc. W przypadku procedury implantacji materiału biomedycznego należy w katalogu świadczeń odrębnie wymienić koszt wykonania tej procedury i koszt materiału. Za wykonanie procedury określonej w zakresie hospitalizacji jednodniowej w warunkach ambulatorium przyszpitalnego należy płacić tyle samo co w przypadku hospitalizacji jednodniowej.
NFZ powinien płacić za świadczenia ponadlimitowe dla danego zakresu świadczeń do wysokości umowy, jeśli zmniejszy się wysokość zobowiązań w innych zakresach. Rada Sterująca dopuszcza możliwość przesuwania 100 proc. między zakresami świadczeń i 50 proc. między rodzajami świadczeń. Wybrane świadczenia zdrowotne, związane z realizacją strategicznych programów zdrowotnych, szczególnie kosztownych programów lekowych oraz z wdrażaniem nowych technologii medycznych powinno - zdaniem ekspertów - finansować Ministerstwo Zdrowia (patrz artykuł na stronie 6).

Inne stawki w ratownictwie
W przypadku finansowania świadczeń z zakresu pomocy doraźnej stawki powinny zależeć od standardu sprzętu, kadry oraz liczby świadczonych usług. Należy określić widełki cenowe dla poszczególnych typów zespołów wyjazdowych. W przypadku szpitalnych oddziałów ratunkowych umowy powinny uwzględniać stawkę za gotowość (dotychczasowy ryczałt), kategorię oddziału oraz refundację za wykonane procedury ambulatoryjne. W tym celu konieczne jest stworzenie katalogu szpitalnych oddziałów ratunkowych z podziałem na SOR z czynnym lądowiskiem dla śmigłowców, SOR spełniający wszystkie wymagania, ale bez lądowiska, oraz SOR z programem dostosowawczym.
Szczegółowe wyniki prac ministerialnego zespołu opublikowano na stronie internetowej MZ (www.mz.gov.pl).