Zawód lekarza pojawił się po to, by ktoś mógł ratować ludzi od stanu choroby.

Zawód lekarza pojawił się po to, by ktoś mógł ratować ludzi od stanu choroby.

Oznacza to, że uwaga tych, którzy leczyli, była od początku skierowana na stany związane ze złym samopoczuciem. Jasne określenie obszarów chorobowych pozwalało na wskazanie kierunku powrotu do zdrowia. Zadawanie pytań odgrywa kluczową rolę w procesie diagnostycznym, bo dzięki niemu lekarz ma możliwość dotarcia do źródeł choroby. Poprzez stawiane pytania kierujemy uwagę naszego rozmówcy na określone sfery jego życia. Z perspektywy chorego pytania dotyczące jego stanu zdrowia są dotknięciem obszaru jego słabości. Pytając wyłącznie o chorobę, utrwalamy spojrzenie pacjenta na jego braki. Wiele osób może doświadczać obaw związanych z przebiegiem procesu leczenia. Silny niepokój wzbudza także to, co personel medyczny zrobi z otrzymanymi informacjami, w  jakim stopniu tajemnica lekarska zostanie faktycznie zachowana. Jeśli u chorego zostaną uruchomione odruchy obronne, to lekarz nie otrzyma wszystkich informacji. Właśnie z tych powodów uwzględnienie czynników psychologicznych w przeprowadzanym wywiadzie diagnostycznym jest bardzo istotne.Iwona HaakPsycholog praktyk. Od 10 lat zajmuje się jakością życia oraz inteligencją emocjonalną, a także czynnikami związanymi z ich wzmacnianiem. Od 7 lat współpracuje w formie indywidualnej i grupowej z osobami znajdującymi się w sytuacjach kryzysowych, także z chorymi oraz niepełnosprawnymi. Pomaga w rozwijaniu kompetencji psychologicznych, m.in. wprowadzaniu zmian życiowych, radzeniu sobie w sytuacjach trudnych, zarządzaniu emocjami.