Beklometazon w leczeniu przewlekłego kaszlu

Do dwutygodniowego, prospektywnego, randomizowanego badania kontrolowanego placebo zakwalifikowano 64 osoby z wykluczeniem chorych, u których stwierdzono spływanie wydzieliny z nosa po tylnej ścianie gardła (post nasal drip) oraz refluks żołądkowo-przełykowy. Pacjentów podzielono na dwie grupy - jednej podawano drogą wziewną beklometazon w inhlatorku MDI w dawce 1500 mcg/dobę (44 pacjentów), druga grupa otrzymywała placebo w identycznych inhalatorach (20 chorych). Na podstawie wyników części kwestionariuszowej badania oceniającej stan układu oddechowego stwierdzono, że średni okres trwania kaszlu przed wdrożeniem beklometazonu wynosił 20 tygodni. Chorym wykonano testy nadreaktywności oskrzeli z metacholiną oraz testy skórne na alergeny.
Dodatni wynik próby metacholinowej stwierdzono u 22 pacjentów (50 proc.) z grupy otrzymującej beklometazon i 10 (50 proc.) w grupie placebo. Rozkład dodatnich wyników testów skórnych był w obu grupach porównywalny (również około 50 proc.). Po 2 tygodniach od zakończenia podawania beklometazonu kaszel całkowicie ustąpił u 82 proc. pacjentów z grupy przyjmującej beklometazon i u 15 proc. pacjentów otrzymujących placebo. Naukowcom nie udało się jednak zaobserwować istotnych zależności pomiędzy stopniem odpowiedzi na leczenie a danymi uzyskanymi w badaniu ankietowym. Nie stwierdzono również żadnych korelacji z wynikami testów skórnych i próby nadreaktywności oskrzeli z metacholiną.
Częstość występowania przewlekłego kaszlu wynosi obecnie na świecie od 5 do 40 proc. Przed wdrożeniem wziewnej glikokortykosteroidoterapii należy bezwzględnie wyjaśnić, czy kaszel nie jest przejawem astmy lub innych schorzeń. Według autorów badania, pozytywna odpowiedź na beklometazon u pacjentów z przewlekłym kaszlem i negatywnym wynikiem próby nadreaktywności oskrzeli może być spowodowana obecnością przewlekłego eozynofilowego zapalenia oskrzeli niezwiązanego z astmą oskrzelową. Autorzy konkludują, że terapia z użyciem wysokich dawek beklometazonu spowodowała ustąpienie kaszlu w tej podgrupie pacjentów, u których nie był on związany z atopią i nadreaktywnością oskrzeli.

Źródło: Ann. Allergy Asthma Immunol. 2007, 99: 61-68.