Atak astmy wywołany śmiechem
O tym, że śmiech może - i to stosunkowo często - wyzwolić atak astmy oskrzelowej, donieśli naukowcy z Centrum Medycznego Uniwersytetu w Nowym Jorku podczas dorocznego zjazdu American Thoracic Society w maju br.
Bez wpływu na występowanie indukowanych śmiechem napadów duszności pozostawał wiek pacjentów, długość trwania choroby, ciężkość jej przebiegu oraz liczba zachorowań na astmę oskrzelową stwierdzona w wywiadzie rodzinnym.
Według ankietowanych pacjentów, do "pośmiechowych" zaostrzeń choroby nie dochodzi w okresach, gdy astma jest dobrze kontrolowana, a to oznacza, że prawidłowo prowadzone leczenie może skutecznie zapobiegać tym incydentom.
Źródło: ATS Annual Meeting, poster F54 "Laughter-induced asthma: It's no joke".
Sygnał dla lekarza
Komentuje dr Ewa Bogacka z Katedry i Kliniki Chorób Wewnętrznych i Alergologii AM we Wrocławiu:
Występowanie astmatycznych napadów duszności w następstwie wybuchu śmiechu jest problemem od dawna znanym alergologom.
W przebiegu astmy oskrzelowej od momentu nacieczenia oskrzeli komórkami zapalnymi pojawia się stan zwany nadreaktywnością oskrzeli. Klinicznie nadreaktywność oskrzeli objawia się kaszlem i/lub napadami duszności następującymi po: wysiłku, hiperwentylacji (czyli np. serdecznym śmiechu), oddychaniu zimnym powietrzem. Jeśli objawy te są silne (tzn. poza kaszlem występuje napad duszności, nawet przemijającej), oznacza to, że astma oskrzelowa nie jest wystarczająco dobrze leczona przeciwzapalnie. W takich przypadkach należy za pomocą testów prowokacyjnych ustalić stopień nadreaktywności oskrzeli i jak najszybciej rozpocząć stosowną terapię.
Źródło: Puls Medycyny
Podpis: Marta Koton-Czarnecka