Większy dostęp do leczenia SM

Dotychczasowa terapia immunomodulująca interferonem-beta lub octanem glatirameru zakłada 36-miesięczne leczenie. Według nowych wytycznych (jeśli zostaną przyjęte), okres ten u pacjentów, u których obserwuje się pozytywną reakcję na to leczenie zostanie wydłużony do 60 miesięcy. Zniesiony zostanie także limit wieku, który ograniczał możliwość włączania do programu chorych poniżej 16. roku życia i powyżej 39. roku życia. Jak zauważa PAP, zmiany te nie są do końca zgodne z propozycjami zawartymi we wniosku, który w czerwcu 2010 r. do ministra zdrowia złożyło Polskie Towarzystwo Stwardnienia Rozsianego. PTSR wnioskowało o leczenie bez ograniczeń czasowych, tj. tak długo, jak przynosi ono efekty i pacjent czuje się lepiej. Tak właśnie postępuje się we wszystkich krajach Unii Europejskiej, terapia ogranicza bowiem liczbę rzutów SM i spowalnia jego postępy u ok. 30 proc. pacjentów z rzutowo-remisyjną (tj. najczęstszą) postacią choroby. W Polsce otrzymuje ją ok. 7-8 proc. chorych. Jest to odsetek najniższy w UE.

W przygotowaniu jest też drugi program terapeutyczny leczenia chorych na SM – przeciwciałem monoklonalnym (natalizumab). Lek ten spowalnia rozwój choroby u 70 proc. pacjentów z rzutowo-remisyjną postacią SM. Koszt miesięcznej terapii wynosi jednak ponad 7 tys. zł. U niektórych pacjentów w trakcie terapii może także wystąpić poważne powikłanie: tzw. postępująca wieloogniskowa encefalopatia, która rozwija się u osób ze znacznie osłabioną odpornością i może prowadzić do zgonu. Z tego właśnie powodu stanowisko Rady Konsultacyjnej AOTM odnośnie finansowania terapii natalizumabem ze środków publicznych było negatywne. Prezes Agencji Oceny Technologii Medycznych Wojciech Matusewicz wypowiedział się jednak pozytywnie o stworzeniu takiego programu, pod warunkiem że cena leku zostanie obniżona. Są więc szanse, że jeszcze w tym roku chorzy na SM będą mieli dostęp do nowoczesnej terapii.