Umiarowienie rytmu zatokowego

Przyczyną tego są różnego stopnia deformacje w budowie lewego przedsionka, co obrazuje m.in. badanie echokardiograficzne. Deformacje wiążą się z tzw. niekorzystnym remodelingiem przedsionka, w trakcie którego pełnowartościowa tkanka zostaje zastąpiona elementami włóknistymi. U osób z FA stwierdza się większe zarówno na poziomie strukturalnym, jak i ultrastrukturalnym stężenie białek niż u osób z rytmem prawidłowym (większą ilość depozytów kolagenu I i III oraz fibronektyny).
Duże znaczenie prognostyczne co do trwałości zabiegu umiarowiającego mają pomiary napięcia systolicznego i diastolicznego wszystkich segmentów (przegrodowego, bocznego, przedniego i dolnego) przedsionka oraz ciśnień, jak też odpowiednich parametrów w lewej komorze. Wiadomo, że wskaźnik napięcia lewego przedsionka jest najniższy bezpośrednio po kardiowersji elektrycznej, następnie rośnie i uzyskuje maksymalną wartość po 4 tygodniach, co jest wyrazem korzystnego remodelingu. Nie jest jasne, w jakim stopniu przyczyną niekorzystnych zmian w budowie przedsionka może być np. sam zabieg ablacji (obrzęk tkanek w okresie wczesnym i zbliznowacenia później).
W praktyce przed zabiegiem stosuje się pomiary echokardiograficzne, oceniające stopień deformacji przedsionka. Pozwala to na: 1) lepszą ocenę korzyści z zabiegu prowadzącego do umiarowienia oraz prawdopodobieństwa utrzymania rytmu zatokowego; 2) wyłonienie grupy osób wymagających dłuższej obserwacji po zabiegu; 3) ustalenie wskazań do dłuższego stosowania leczenia przeciwzakrzepowego na wypadek nawrotu migotania przedsionków.

Źródło: Eur. Heart J. 2008, 29: 1397-1409 i 1483-1484.