Ubezpieczenia OC

Ustawowy obowiązek ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej lekarzy oraz NZOZ-ów występuje tylko w przypadku przyjęcia zamówienia na świadczenia zdrowotne w trybie art. 35 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Chodzi tu wyłącznie o zamówienia udzielane przez SP ZOZ-y (bądź ich organy założycielskie) na podstawie konkursu ofert.

Odpowiedzialność za szkodę

Obowiązkowe ubezpieczenie dotyczy odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przy realizacji świadczeń w zakresie udzielonego zamówienia. Zakres tego ubezpieczenia jest bardzo szeroki, bo obejmuje każde działanie lub zaniechanie działania ubezpieczonego w okresie trwania ochrony ubezpieczeniowej, podczas udzielania zamówionych świadczeń, w których następstwie została wyrządzona szkoda. Obowiązkowe ubezpieczenie obejmuje wszystkie szkody w tym zakresie, bez możliwości umownego ograniczenia przez zakład ubezpieczeń wypłaty odszkodowania. Nie obejmuje jedynie szkód na mieniu, szkód powstałych w wyniku nałożenia kar umownych oraz szkód powstałych wskutek działań wojennych, stanu wojennego, rozruchów i zamieszek, a także aktów terroru.
Obowiązek ubezpieczenia powstaje w przeddzień rozpoczęcia wykonywania zamówienia i trwa do jego zakończenia. Minimalna suma gwarancyjna obowiązkowego ubezpieczenia OC w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki objęte są ubezpieczeniem, wynosi dla lekarzy i NZOZ-ów równowartość 46 500 euro.

Ważny zakres ubezpieczenia i ryzyko

Zawarcie odrębnego obowiązkowego ubezpieczenia OC nie jest konieczne, jeżeli zakres, okres i suma gwarancyjna posiadanego ubezpieczenia dobrowolnego odpowiada powyższym wymaganiom. Najwięcej kłopotów może sprawiać porównanie zakresu ubezpieczenia, dlatego w tej kwestii radzę zasięgnąć opinii specjalisty.
Ubezpieczenie dobrowolne różni się od ubezpieczenia obowiązkowego tym, że nie daje gwarancji spełnienia obowiązku ubezpieczenia. Rozstrzygnięcia ewentualnego sporu można dokonać przed sądem. Zawarcie ubezpieczenia dobrowolnego w miejsce obowiązkowego wiąże się zatem z podjęciem pewnego ryzyka. Ryzyko nie występuje w przypadku umowy ubezpieczenia obowiązkowego, ponieważ umowę taką uważa się za zawartą zgodnie z przepisami wprowadzającymi obowiązek danego ubezpieczenia, nawet jeżeli jej postanowienia odbiegają od tych przepisów.
Obowiązek ubezpieczenia OC nie występuje w przypadku współpracy z kontrahentami NFZ. Wprawdzie fundusz zobowiązuje swoich świadczeniodawców do zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone w związku z udzielaniem zakontraktowanych świadczeń, lecz nie przenosi takiego zobowiązania na podwykonawców. Za nich odpowiada świadczeniodawca i to on, jeżeli uzna to za potrzebne, może domagać się od nich zawarcia umowy ubezpieczenia.
Na zakończenie chciałbym dodać, że niepubliczny zakład opieki zdrowotnej i lekarz wykonujący praktykę prywatną występują w przepisach ubezpieczeniowych jako dwa odrębne podmioty. Dlatego umowa ubezpieczenia zawarta na wykonywanie prywatnej praktyki nie obejmuje NZOZ-u, nawet jeżeli NZOZ należy do tego samego lekarza.

Podstawa prawna:
1) art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. nr 91, poz. 408 ze zm.),
2) rozporządzenie ministra finansów z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu przyjmującego zamówienie na świadczenie zdrowotne (Dz.U. nr 283, poz. 2825),
3) art. 6 i 10 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. nr 124, poz. 1152 ze zm.),
4) § 3 i 4 rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 6 października 2005 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz.U. nr 197, poz. 1643).