Selen chroni przed rakiem jelita grubego

Selen, jeden z istotnych mikroelementów, znajduje się m.in. w podrobach, ostrygach i małżach oraz orzechach nerkowca. Stężenie selenu zależy od miejsca zamieszkania i nasycenia gleby tym pierwiastkiem. I tak w Zachodniej Europie  wynosi ono średnio ok. 80 mcg/l, mniej niż u mieszkańców Ameryki Północnej, gdzie w zależności od regionu jest to od 110 do 170 mcg/l. Zachodnioeuropejska dzienna norma selenu w pożywieniu wynosi dla osób powyżej 14 lat ok 55 mcg, pierwiastek ten jest bowiem dość szybko wydalany z organizmu.

Według badań prowadzonych przez amerykański National Institutes of Health (NIH), selen odgrywa istotną rolę w rozmnażaniu, tworzeniu hormonów tarczycy i syntezie DNA oraz przeciwdziała stresowi oksydacyjnemu i infekcjom. Niedostatek tego pierwiastka powoduje zmniejszenie wydolności systemu immunologicznego czy spadek zdolności poznawczych.

Zespół naukowców z Newcastle University, International Agency for Research on Cancer i Royal College of Surgeons in Ireland przebadał próbki krwi i dane dotyczące stylu życia pochodzące od 520 tys. uczestników z 10 krajów Europy Zachodniej. Według kierującego badaniami prof. Johna Hesketha, w przypadku osób o wysokiej koncentracji selenu we krwi, bliskiej górnej granicy normy ryzyko wystąpienia raka jelita grubego było znacząco mniejsze niż w przypadku osób z niskim stężeniem tego pierwiastka.

Jeszcze w 2012 r. zespół naukowy z Wielkiej Brytanii opublikował w "The Lancet" doniesienie, iż wysokie stężenie selenu we krwi oznacza także mniejsze zagrożenie cukrzycą typu 2. Z kolei opublikowane wiosną 2014 r.  w  "Journal of the National Cancer" badania zespołu amerykańskiego stwierdziły, że przyjmowanie selenu i witaminy E oraz przekroczenie ich norm we krwi oznacza znaczne zwiększenie ryzyka nowotworu prostaty u mężczyzn po 45. roku życia.