Rozstrzygnęliśmy konkurs Supertalenty w Medycynie 2023

– To już dziesiąta odsłona „Supertalentów w Medycynie”. Cieszy nas popularność plebiscytu, o czym świadczy rosnąca liczba zgłoszeń lekarzy z różnych dziedzin medycyny. Możemy też obserwować sukcesy coraz większej liczby pań, które dołączają do grona wyróżnionych. Myślę, że po dziesięciu latach stworzył się niesformalizowany klub osób, które wspólnie działają na rzecz propagowania osiągnięć nauki – mówi Małgorzata Konaszczuk, redaktor naczelna „Pulsu Medycyny”.

Supertalenty w Medycynie 2023 - rywalizowali naukowcy z całej Polski

W szranki stanęli naukowcy przed 40. rokiem życia z ośrodków akademickich w całej Polsce. Jury, w skład którego weszli wybitni specjaliści z równych dziedzin medycyny, oceniało kandydatów w trzech kategoriach:

• osiągnięcia naukowe (m.in. granty, stypendia, publikacje, nagrody);
• zaangażowanie w działalność w przestrzeni publicznej (m.in. charytatywną, związkową, w stowarzyszeniach);
• perspektywy dalszego rozwoju i szanse na wpływy w polskiej medycynie i ochronie zdrowia w najbliższych latach.

– Bycie jurorem nie było łatwym zadaniem, bo wszyscy nominowani prezentowali bardzo wysoki poziom. Trudno było więc znaleźć laureatów, którzy byliby jednoznacznie lepsi od pozostałych. Jest to więc dowód na to, że i w Polsce mogą pracować i realizować się osoby, które nie odstają swym dorobkiem od czołowych młodych naukowców światowego formatu – mówi dr hab. n. med. Tomasz Dzieciątkowski, wirusolog, członek kapituły konkursu.

ZOBACZ TAKŻE: Supertalenty w Medycynie - skład jury

Supertalenty w Medycynie 2023. Wygrał kardiomorfolog, twórca „mapy serca”

Tegorocznym zwycięzcą konkursu został prof. dr hab. n. med. Mateusz K. Hołda, kardiomorfolog związany z Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego ścieżka naukowa od samego początku wymyka się utartym schematom. Laureat jako pierwszy w historii Polski uzyskał stopień doktora przed ukończeniem studiów wyższych. Trzy lata po doktoracie mógł się już pochwalić stopniem doktora habilitowanego, będąc tym samym najmłodszym posiadaczem tego stopnia w historii polskiej nauki. A w wieku zaledwie 29 lat uzyskał tytuł profesora belwederskiego. Prof. Mateusz Hołda jest kierownikiem licznych grantów naukowych i laureatem kilkudziesięciu nagród i stypendiów za działalność naukową. To twórca nowoczesnej szkoły kardiomorfologii. Stworzony i kierowany przez niego międzynarodowy zespół naukowy HEART jest obecnie jednym ze światowych liderów w swojej dziedzinie nauki. Przedstawiona przez zespół „mapa serca” jest szeroko wykorzystywana przez lekarzy na całym świecie do przeprowadzania zabiegów z zakresu kardiologii inwazyjnej i elektrokardiologii.

Wschodząca gwiazda polskiej medycyny - nowa kategoria konkursu

Z okazji dziesiątej edycji konkursu postanowiliśmy wzbogacić plebiscyt o nową kategorię. Wschodząca gwiazda polskiej medycyny to konkurs, w którym chcemy pokazać gwiazdy, zanim jeszcze zabłysną, a szukaliśmy ich wśród studentów medycyny, dzięki wsparciu portali z naszej grupy wydawniczej: Konsylium24 i Kompendium24. Odzew przeszedł nasze najśmielsze oczekiwania i w efekcie wyróżnienia „Wschodząca gwiazda medycyny” trafiły do trzech osób: Alicji Kamińskiej, Karola Momota oraz Stanisława Surmy.

SUPERTALENTY w MEDYCYNIE 2023: LISTA

MIEJSCE 1. Prof. dr hab. n. med. Mateusz K. Hołda

Lekarz, naukowiec, nauczyciel akademicki, kadriomorfolog. Obecnie zatrudniony na stanowisku profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum, lekarz Oddziału Szybkiej Diagnostyki Krakowskiego Szpitala Specjalistycznego im. Jana Pawła II, profesor honorowy Division of Cardiovascular Sciences, The University of Manchester. Jeszcze podczas studiów na kierunku lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego założył zespół badawczy HEART - Heart Embryology and Anatomy Research Team, który zajmuje się badaniami nad budową układu sercowo-naczyniowego. Jako pierwszy w historii Polski uzyskał stopień doktora przed ukończeniem studiów wyższych. Trzy lata po doktoracie uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych będąc tym samym najmłodszym posiadaczem tego stopnia w historii polskiej nauki. Również jako najmłodszy w całej nowożytnej historii Polski, w wieku 29 lat, uzyskał tytuł profesora. Jego obecny dorobek naukowy obejmuje ponad 100 publikacji w renomowanych czasopismach (IF > 300) i ponad 130 wielokrotnie nagradzanych wystąpień na konferencjach zagranicznych. Kierownik licznych grantów naukowych i laureat kilkudziesięciu nagród i stypendiów za działalność naukową (m.in.: Emerging Europe Award, Forbes 30 under 30 Europe, Wektory, Złoty medal „Polonia Minor”, Nagroda im. Prof. Marka Sycha, Premio Internazionale “Giuseppe Sciacca”, Polska Nagroda Inteligentnego Rozwoju, Nagroda Prezesa Rady Ministrów, stypendium START FNP oraz stypendium dla wybitnych młodych naukowców). Promotor i opiekun grona kilkunastu młodych naukowców. Twórca nowoczesnej szkoły kardiomorfologii. Stworzony i kierowany przez Prof. Hołdę międzynarodowy zespół naukowy HEART jest obecnie jednym ze światowych liderów w swojej dziedzinie nauki. Zajmuje się architekturą ludzkiego układu sercowo naczyniowego na każdym z jego poziomów – od molekularnego, przez mikroskopowy i makroskopowy na badaniach obrazowych kończąc. Do jego największych osiągnięć naukowych można zaliczyć cykl kilkudziesięciu artykułów ukazujących kliniczną anatomię serca. Przedstawiona przez zespół prof. Hołdy „mapa serca” jest szeroko wykorzystywana przez lekarzy na całym świecie do przeprowadzania zabiegów z zakresu kardiologii inwazyjnej i elektrokardiologii.

MIEJSCE 2. Dr hab. n. med. Michał Ciebiera, prof. CMKP

Studia medyczne na kierunku lekarskim ukończył na Uniwersytecie Medycznym w Lublinie w roku 2011. Specjalista położnictwa i ginekologii, endokrynologii ginekologicznej i rozrodczości, androlog kliniczny.

Ukończył również studia podyplomowe zarządzanie w ochronie zdrowia w Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego (2015) oraz prowadzenie i monitorowanie badań klinicznych w Akademii Leona Koźmińskiego (2016). Aktualnie studiuje na kierunku EMBA w ochronie zdrowia w Uniwersytecie Medycznym w Lublinie.

Zawodowo związany z Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego. Od 2020 jako profesor uczelniany w II Klinice Położnictwa i Ginekologii CMKP, a od 2023 r. jako p.o. kierownika tej kliniki. Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 2017 r., a w 2019 r. w tej samej uczelni uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W badaniach naukowych skupia się na zagadnieniach z zakresu patofizjologii, ginekologii i endokrynologii. Badania te dotyczą często dużych populacji i mają na celu optymalizację diagnostyki i oferowanych terapii w takich chorobach jak mięśniaki macicy czy endometrioza. Odbył zagraniczny staż naukowy w Uniwersytecie Illinois w Chicago.

Aktywnie współpracuje naukowo z krajowymi i zagranicznymi ośrodkami ginekologicznymi, współbadacz w grantach naukowych dotyczących mięśniaków macicy. Autor lub współautor ponad 130 publikacji (Impact Factor około 300). Laureat stypendiów OIL w Warszawie oraz NIL za osiągnięcia naukowe.

Od marca 2023 redaktor naczelny międzynarodowego periodyku naukowego „Journal of Endometriosis and Pelvic Pain Disorders”.

Organizator bezpłatnych kursów doskonalących dla lekarzy zainteresowanych tematyką z zakresu położnictwa i ginekologii. Aktualnie współtworzy i przygotowuje we współpracy z dyrekcją Szpitala Bielańskiego na bazie ośrodka przy ul. Inflanckiej Warszawski Instytut Zdrowia Kobiet. Profesor prowadzi w nim Oddział Ginekologii, który specjalizuje się w zaawansowanych operacjach z zakresu ginekologii, chirurgii rozrodu, uroginekologii, w tym z zastosowaniem endoskopii - laparoskopii i histeroskopii, a także oferuje operacje z zakresu ginekologii onkologicznej. Jest to również referencyjny ośrodek dla pacjentek z mięśniakami macicy.

Profesor M. Ciebiera w praktyce klinicznej zajmuje się w szczególności ekspercką ultrasonografią w położnictwie i ginekologii, małoinwazyjną ginekologią operacyjną, a w szczególności chirurgią reprodukcyjną (w tym zaawansowaną laparoskopią i histeroskopią) oraz diagnostyką i leczeniem mięśniaków macicy. Propagator leczenia mięśniaków macicy w myśl dwóch nowoczesnych zasad - współdzielenia decyzji z pacjentką oraz terapii szytej na miarę.

MIEJSCE 3. Dr hab. n. med., mgr prawa Łukasz Szarpak, prof. UM MSC

Prorektor ds. naukowych i współpracy Uczelni Medycznej im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, prezes Polskiego Towarzystwa Medycyny Katastrof, członek rad eksperckich m.in. przy Rzeczniku Praw Pacjenta oraz Naczelnej Izbie Lekarskiej. Autor ponad 600 publikacji naukowych oraz promotor w 14 zakończonych przewodach doktorskich. Wynalazca. Założyciel międzynarodowej grupy badawczej: Medicine against COVID-19. Członek wielu krajowych i zagranicznych zespołów naukowych. Jego zainteresowania badawcze skupiają się na medycynie ratunkowej, anestezjologii i intensywnej terapii oraz kardiologii. Członek rad naukowych w czasopismach polskich i zagranicznych, w tym posiadających współczynnik oddziaływania Impact Factor, takich jak m.in. Medicine (Baltimore) czy też BMC Anesthesiology. Redaktor naczelny czasopisma “Disaster and Emergency Medicine Journal”. Członek wielu towarzystw naukowych w tym: Polskiego Towarzystwa Medycyny Katastrof (prezes zarządu), Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Polskiej Rady Resuscytacji, Polskiego Towarzystwa Medycyny Ratunkowej, Polskiego Towarzystwa Symulacji Medycznej, Difficult Airway Society (DAS), European Resuscitation Council (ERC), Society of Airway Management (SAM), Society in Europe for Simulation (SESAM).

Za działalność naukową odznaczony wieloma nagrodami, w tym Złotym Krzyżem Zasługi, Nagrodą Ministra Zdrowia im. Błogosławionego Gerarda, odznaką Zasłużony dla Ochrony Zdrowia. Doktor honoris causa na licznych uniwersytetach. Stypendysta ministra nauki i szkolnictwa wyższego dla wybitnych młodych naukowców (2017). W 2018 roku zwycięzca Rankingu Liderów Naukowych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego za lata 2015-2017 oraz zwycięzca Rankingu Naukowców WUM o największym dorobku publikacyjnym w latach 2015-2017. Finalista nagród naukowych “Polityki” (2018) oraz finalista konkursu „Supertalenty w Medycynie” w 2021 r.

MIEJSCE 4. Dr hab. n. med. Aleksandra Gąsecka-van der Pol

Specjalistka kardiologii i asystentka naukowo-dydaktyczna w I Katedrze i Klinice Kardiologii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (WUM). Część studiów medycznych odbyła na Uniwersytecie Medycznym w Wiedniu i w Zurychu. W 2015 roku ukończyła z wyróżnieniem II Wydział Lekarski WUM, uzyskując nagrodę rektora dla najlepszej absolwentki. Tytuł doktora nauk medycznych i nauk o zdrowiu uzyskała „cum laude” w 2020 roku. Zaledwie 2 lata później uzyskała tytuł doktora habilitowanego nauk medycznych i nauk o zdrowiu „cum laude”. W tym samym roku uzyskała tytuł specjalistki kardiologii i rozpoczęła szkolenie w zakresie kardiologii interwencyjnej. W ramach realizacji rozprawy habilitacyjnej odbyła roczny staż na Uniwersytecie w Utrechcie, została wybrana do zarządu prestiżowej grupy doradczej Young Thrombosis Researchers Group Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (2018-2022) oraz komisji Quality Improvement Committee Europejskiej Asocjacji Interwencji Sercowo-Naczyniowych (od 2022 roku). Wyniki badań wchodzące w skład rozprawy były wielokrotnie prezentowane na kilkunastu międzynarodowych i krajowych konferencjach naukowych oraz docenione licznymi nagrodami, m.in. prestiżową Nagrodą Ministra Zdrowia w zakresie działalności naukowej, stypendium ministra edukacji i nauki dla wybitnych młodych naukowców i stypendium naukowym Uniwersytetu w Amsterdamie na wyjazd na staż badawczy. Obecnie kieruje zespołami realizującymi kilka grantów badawczych, prowadzonych we współpracy z naukowcami z uniwersytetów w Amsterdamie, Utrechcie, Marsylii, Birmingham, Helsinkach oraz Wiedniu.

Ponadto jest założycielką Sekcji Biomarkerów Studenckiego Koła Naukowego przy I Katedrze i Klinice Kardiologii WUM. Prowadzone w ramach sekcji projekty były wielokrotnie nagradzane na międzynarodowych konferencjach studenckich, a ich wyniki opublikowane w postaci kilkudziesięciu publikacji w prestiżowych recenzowanych czasopismach.

Autorka ponad 150 artykułów indeksowanych w PubMed, główna badaczka w kilku wieloośrodkowych badaniach klinicznych, członkini zarządu „Young Thrombosis Researchers Group” i "Quality Improvement Committee" Asocjacji Interwencji Sercowo-Naczyniowych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, laureatka Nagrody Specjalnej dla Najwybitniejszych Młodych Lipidologów Polskiego Towarzystwa Lipidologicznego w 2021 roku i nagrody Medwoman 2022 - Naukowczyni Roku, przyznanej przez Fundację "Kobiety Medycyny”, jedna ze stu wybitnych kobiet w rankingu Forbes Women w 2020 r.

MIEJSCE 5. Dr hab. n. med. Marta Waliszewska-Prosół

Specjalistka neurologii, adiunkt naukowo-dydaktyczny w Katedrze i Klinice Neurologii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu. Założycielka jednej z pierwszych w Polsce przyklinicznej Poradni Leczenia Migreny i Innych Bólów Głowy przy Klinice Neurologii we Wrocławiu. Jej główne zainteresowania naukowe i kliniczne dotyczą migreny, w szczególności identyfikacji czynników warunkujących oporność na leczenie oraz nowych, potencjalnych mechanizmów patogenetycznych tej choroby.

We współpracy ze światowej sławy migrenologiem, profesorem Richardem B. Liptonem z Nowego Jorku zainicjowała i koordynowała ogólnopolskie badanie dotyczące charakterystyki, wykorzystania zasobów ochrony zdrowia, dostępności do leczenia oraz obciążenia chorobą polskich migreników. Było to pierwsze w historii polskiej migrenologii badanie zakrojone na tak szeroką skalę, a wyniki badania opublikowano w jednym z najbardziej prestiżowych czasopism naukowych dotyczących bólów głowy „The Journal of Headache and Pain”.

W 2022 roku odbyła staż badawczo-naukowy w Danish Headache Center w Kopenhadze – najlepszym, badawczym ośrodku migrenowym na świecie. Zaangażowana w liczne projekty międzynarodowe dotyczące migreny i innych bólów głowy w ramach grup badawczych European Headache Federation i International Headache Society. Autorka 80 publikacji o łącznym współczynniku wpływu (Impact Factor) ponad 180 punktów.

MIEJSCE 6. Dr n. med. Katarzyna Śmiłowska

Jest neurolożką specjalizującą się w zaburzeniach pozapiramidowych. Stopień doktora nauk medycznych otrzymała na Wydziale Lekarskim z Oddziałem Lekarsko-Dentystycznym Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach w 2017 roku. Następnie otrzymała stypendium badawcze EAN (European Academy of Neurology) w Katedrze Neurologii Uniwersytetu Medycznego Radboud w Nijmegen w Holandii, pod opieką profesora Basa Bloema, gdzie realizowała projekt “Zaburzenia widzenia w chorobie Parkinsona”. Krótko potem odbyła staż kliniczny w UCL w Londynie pod kierownictwem profesora Kailasha Bhatii. Została zakwalifikowana oraz ukończyła prestiżowy program Leadership in Movement Disorders MDS (Movement Disorders Society) 2020.

W kolejnych latach dr Śmiłowska prowadziła działalność badawczą na Uniwersytecie Christiana-Albrechta w Kilonii w Niemczech, pod opieką profesora Günthera Deuschla. Była m.in. członkinią komitetu sterującego opracowaniem nowych, międzynarodowych wytycznych EAN/MDS-ES dotyczących terapii inwazyjnych w chorobie Parkinsona. Obecnie kontynuuje swoją działalność jako członkini komitetu sterującego, pracującego nad wytycznymi EAN/MDS-ES, dotyczącego farmakoterapii doustnej w chorobie Parkinsona, kierowanymi przez prof. Elenę Moro.

Jej główne działania kliniczne obejmują pracę z osobami z chorobą Parkinsona, dystonią i innymi rzadkimi chorobami pozapiramidowymi. W Oddziale Neurologii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 5 w Sosnowcu pełni rolę koordynatora programów lekowych oraz prowadzi kwalifikacje do zaawansowanych terapii w chorobie Parkinsona – głębokiej stymulacji mózgu (DBS) oraz pomp infuzyjnych (lewodopa - karbidopa żel dojelitowy oraz apomorfina).

Dr Śmiłowska jest również członkiem redakcji czasopisma MDS Moving Along, a także zespołu ds. mediów społecznościowych MDS. Ponadto jest członkiem w kilku komitetach MDS, w tym ds. edukacji, a także kilku grupach roboczych m.in. ds. choroby Parkinsona o wczesnym początku, grupy badawczej ds. wodogłowia normotensyjnego oraz grupy badawczej ds. tików i zespołu Tourette'a. Należy także do EAN Coordinating Panel on Rare Diseases.

MIEJSCE 7. Lek. Mateusz Babicki

Lekarz w trakcie szkolenia specjalizacyjnego z medycyny rodzinnej, student Szkoły Doktorskiej Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu oraz asystent w Katedrze i Zakładzie Medycyny Rodzinnej Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu.

Przewodniczący sekcji COVID-19, współprzewodniczący sekcji naukowej Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej. Autor oraz realizator 5 projektów naukowych w zakresie zaburzeń snu, schorzeń psychiatrycznych, stygmatyzacji pacjentów psychiatrycznych, a także wpływu pandemii COVID-19 na życie i zdrowie Polaków. Był kierownikiem wieloośrodkowego grantu naukowego finansowanego w ramach subwencji konkursowej Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu pt. „Retrospektywna ocena stanu zdrowia osób po przechorowaniu COVID-19, badanie podłużne”.

Koordynator ogólnopolskiego programu edukacyjno-badawczego w zakresie przewlekłej choroby nerek realizowanego przez Polskie Towarzystwo Medycyny Rodzinnej we współpracy z Polskim Towarzystwem Nefrologicznym.

Od 2023 roku członek „Telemedycznego Okrągłego stołu” w grupie POZ powstałej z inicjatywy ministra zdrowia oraz członek grupy eksperckiej projektu „Portfel Aplikacji Zdrowotnych” realizowanego przez Departament Innowacji Ministerstwa Zdrowia we współpracy z Naczelną Izbą Lekarską.

Dwukrotny laureat nagrody czasopisma „Lekarz POZ” (2021, 2023) za najczęściej czytany artykuł w Open Acces.

Współpracuje z Światową Organizacją Zdrowia w ramach monitorowania sytuacji oraz potrzeb zdrowotnych uchodźców z Ukrainy. Dodatkowo w ramach współpracy z WHO bierze udział w procesie adaptacji oraz wdrażania protokołu mhGAP mającego na celu zwiększenie dostępności świadczeń psychiatrycznych w ramach podstawowej opieki zdrowotnej. Współpracuje również z organizacjami pozarządowymi – „Fundacja – szczepienia rozwiewamy wątpliwości” w zakresie propagacji zachowań prozdrowotnych.

Autor 45 pełnotekstowych publikacji, z czego 30 opublikowanych w recenzowanych czasopismach naukowych.

MIEJSCE 8. Dr hab. n. med. i n. o zdr. Patryk Lipiński

W 2016 roku ukończył kierunek lekarski na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym i otrzymał Złotą Odznakę Studenckiego Towarzystwa Naukowego za całokształt osiągnięć naukowych w okresie studiów. W 2019 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych na podstawie rozprawy doktorskiej ,,Wybrane choroby metaboliczne z dominującą ekspresją w wątrobie’’. Pracuje w Klinice Pediatrii, Żywienia i Chorób Metabolicznych ,,Instytutu - Pomnik Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie’’.

W 2022 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych na podstawie oceny ogólnego dorobku naukowego i rozprawy habilitacyjnej ,,Charakterystyka kliniczna, biochemiczna i molekularna wrodzonych i wtórnych zaburzeń glikozylacji i deglikozylacji białek’’.

Jego zainteresowania kliniczne i naukowe skupiają się na wrodzonych chorobach metabolicznych, w tym lizosomalnych chorobach spichrzeniowych oraz hepatologii dziecięcej.

MIEJSCE 9. Dr n. med. Martyna Sławińska

Specjalistka dermatologii i wenerologii; adiunkt w Katedrze i Klinice Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Od 2015 roku jest związana z Katedrą i Kliniką Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego jako lekarz, nauczyciel akademicki i badacz naukowy.

Pracę doktorską obroniła z wyróżnieniem w 2020 r., a rok później uzyskała tytuł specjalisty dermatologii i wenerologii również z wyróżnieniem.

W praktyce klinicznej zajmuje się przede wszystkim diagnostyką nowotworów skóry, dermatochirurgią oraz schorzeniami włosów i aparatu paznokciowego.

Jej zainteresowania naukowe koncentrowały się przede wszystkim na nieinwazyjnych, nowoczesnych metodach obrazowania skóry, wybranych aspektach patogenetycznych, klinicznych i epidemiologicznych nowotworów skóry, chorobach skóry i błon śluzowych wywoływanych przez wirusy HPV (ze szczególnym uwzględnieniem zmian opornych na konwencjonalne metody leczenia) oraz kazuistyce dermatologicznej.

Odbyła trzy staże podoktorskie w ośrodkach specjalizujących się w diagnostyce nowotworów skóry: w Klinice Dermatologii Uniwersytetu w Trieście (Włochy) w 2021 r.; w Klinice Dermatologii, Uniwersytetu w Göteborgu (Szwecja) w 2022 r. oraz Klinice Dermatologii Uniwersytetu w Lyonie (Francja) w 2022 r.

Ponadto była kierownikiem dwóch projektów grantowych oraz współpomysłodawcą pracowni Mikroskopii Konfokalnej i Dermoskopii Skóry, utworzonej w 2022 r. w Gdańskim Uniwersytecie Medycznym dzięki Grantowi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

We współpracy z Politechniką Gdańską opracowała nakładkę ekranującą do dermoskopów, która umożliwia bezpieczne badanie zmian skórnych za pomocą dermoskopu ze zintegrowanym magnesem u pacjentów ze wszczepialnymi urządzeniami do elektroterapii serca (międzynarodowe zgłoszenie patentowe).

Jest autorką/współautorką 238 publikacji/doniesień zjazdowych o łącznym wskaźniku IF 224.427 oraz współczynniku H=10 (Google Scholar 10.06.2023) oraz laureatką licznych nagród i stypendiów, z których najważniejsze to: European Academy of Dermatology and Venereology Clinical Fellowship (2022); Stypendium Rządu Francuskiego (2022); American Academy of Dermatology Grant (2020).

Jest aktywnym członkiem towarzystw naukowych: European Academy of Dermatology and Venereology, International Dermoscopy Society, International Trichoscopy Society, European Nail Society oraz Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego.

MIEJSCE 10. Lek. Adrian Perdyan

Studia medyczne ukończył w 2021 roku na Gdańskim Uniwersytecie Medycznym. Obecnie doktorant w grupie biologii obliczeniowej docenta Jakuba Mieczkowskiego w Międzynarodowej Agendzie Badawczej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego.

Prowadzi trzy projekty badawcze dotyczące m.in. immunologicznych i epigenetycznych metod leczenia potrójnie ujemnego raka piersi, molekularnych podstaw kaskady przerzutowania raka piersi oraz wpływu promieniowania kosmicznego na ludzki epigenom i transkryptom.

Jest kierownikiem grantu badawczego Preludium 20 finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki oraz laureatem stypendium im. Walczaka Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej, które obecnie (02-07.2023) realizuje na Uniwersytecie Stanforda w Stanach Zjednoczonych, gdzie prowadzi badania nad podatnością ludzkich komórek do powstawania mutacji nowotworowych. Laureat prestiżowego stypendium Fulbright Junior Research Award 2023-24, dzięki któremu odbędzie 9-miesięczny staż naukowy w MD Anderson Cancer Centre w Houston, najlepszym ośrodku onkologicznym na świecie. Autor 18 publikacji o łącznym współczynniku wpływu (Impact Factor) około 40 punktów.

Wyróżnieni w kategorii “Wschodząca gwiazda polskiej medycyny”

Alicja Kamińska, studentka VI roku kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu i absolwentka chemii biologicznej na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu.

Odbyła staż naukowy w Dana-Farber Cancer Institute, Harvard Medical School, gdzie pracowała nad badaniem mechanizmów powstawania nabytej oporności na leczenie inhibitorami CDK4/6, w terapii nowotworów piersi. Uczestniczyła w stażach klinicznych w Mayo Clinic (Floryda) oraz Nationwide Children’s Hospital (Ohio). Jest stypendystką programu Pediatric Surgery Rotating Observation in Columbus for Excellent Students Scholars (PROCESS) w Columbus.

Laureatka dwóch edycji konkursu o granty studenckie na Uniwersytecie Medycznym w Poznaniu. Kieruje studenckim projektem „Analiza tkanki raka jajnika za pomocą metod sztucznej inteligencji oraz obrazowania techniką spektrometrii mas”. Prowadziła prace badawcze w Katedrze Biotechnologii Medycznej oraz zrealizowała grant studencki „Analiza uwalniania leku ze sfer, których degradacja zależy od MMPs w modelu 3D inwazji nowotworowej” w Pracowni Immunologii Nowotworów oraz Katedry Biotechnologii Medycznej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.

Równolegle do działalności akademickiej angażuje się w inicjatywy społeczne w obszarze onkologii i nowoczesnej edukacji medycznej. Jest pomysłodawczynią i współorganizatorką konferencji „MedInnovations”.

Oprócz działalności naukowej jest współzałożycielką startupu medycznego, którego celem jest stworzenie robota chirurgicznego do celów treningowych ex-vivo. Celem projektu jest umożliwienie doskonalenia umiejętności lekarzy i studentów w zakresie operowania urządzeniami tego typu oraz upowszechnienie dostępu do chirurgicznych systemów treningowych dla naukowców rozwijających systemy sztucznej inteligencji.

Karol Momot, student VI roku kierunku lekarskiego na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym.

Kieruje kołem naukowym „Zespół QRS” działającym przy Katedrze i Zakładzie Fizjologii Doświadczalnej i Klinicznej WUM. W ramach koła uczestniczy w pięciu projektach naukowych finansowanych przez WUM oraz MEiN.

Współpracuje z Zakładem Medycznej Diagnostyki Laboratoryjnej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, w którym badał funkcję mitochondrium w niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową na różnych modelach zwierzęcych. Jest głównym badaczem w projekcie „Odkrycie nowych potencjalnych kierunków terapeutycznych w leczeniu niewydolności serca”, skupiającym się na stresie nitrozacyjnym i innych czynnikach, które zaburzają ochronną odpowiedź komórkową na błędnie sfałdowane białka, doprowadzając do dysfunkcji kardiomiocytów.

Członek Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Prowadzi warsztaty dla studentów: EKG, ECHO serca u zwierząt laboratoryjnych, wsteczna perfuzja wieńcowa metodą Langendorffa. Współprowadzi zajęcia dla studentów z fizjologii człowieka w zakresie patofizjologii miażdżycy. Jest współautorem fakultetu „Naczynia wieńcowe w przypadkach klinicznych”. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Jest autorem i współautorem licznych wystąpień i doniesień na konferencjach krajowych i zagranicznych.

Od 2022 roku współpracuje z zespołem ablacyjnym Szpitala Międzyleskiego w Warszawie. Swoją przyszłość wiąże z elektrofizjologią.

Stanisław Surma, student VI roku kierunku lekarskiego na Wydziale Nauk Medycznych Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach.

Jest członkiem Klubu Młodych Hipertensjologów Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego, Polskiego Towarzystwa Lipidologicznego, Polskiego Towarzystwa Postępów Medycyny – Medycyna XXI oraz zespołu naukowego prof. dr. hab. n. med., dr. h. c. multi Macieja Banacha w Łódzkim Uniwersytecie Medycznym.

Autor bądź współautor 99 publikacji naukowych wartość wskaźnika IF > 164. Redaktor sekcji w czasopiśmie „Archives of Medical Science”, asystent rady naukowej w czasopiśmie „Choroby Serca i Naczyń”, członek rady recenzentów w „Review in Cardiovascular Medicine”. Wyróżniony podczas XII Kongresu Polskiego Towarzystwa Lipidologicznego w konkursie na najwybitniejszych młodych lipidologów. Otrzymał również odznaczenie Zasłużony dla Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków za działalność popularyzującą naukę.

Uzyskał stypendium rektora Śląskiego Uniwersytetu Medycznego dla najlepszych studentów w latach akademickich: 2019/2020; 2021/2022; 2022/2023 oraz stypendium Ministra Zdrowia za znaczące osiągnięcia naukowe w roku akademickim 2022/2023 (3. miejsce na ogólnopolskiej liście rankingowej).

Jest zapraszany jako wykładowca: na konferencje dla lekarzy (Cardiolipid 2021, 2022; Choroby Serca i Naczyń 2022; Nadciśnienie Tętnicze w Praktyce 2023; Zaawansowany Kurs Hipertensjologii dla Specjalistów 2023) oraz uniwersytetów III wieku (Niepołomice, Wieliczka, Miechów, Kłaj).