Rak piersi: porównanie schematów terapii
Wstępna analiza wyników badania BCIRG 006, obejmującego 3222 pacjentki z wczesnym stadium raka piersi z nadekspresją receptora HER2 wykazała znaczącą poprawę czasu przeżycia wolnego od nawrotu choroby w grupie leczonej trastuzumabem (Herceptin, Genentech) w połączeniu z chemioterapią docetakselem (Taxotere, Sanofi-Aventis) w schemacie zawierającym bądź nie zawierającym antracykliny.
Celem badania była ocena, czy włączenie trastuzumabu do terapii stosowanej we wczesnym stadium raka piersi wpływa na poprawę wyników leczenia oraz czy usunięcie ze schematu leczenia antracyklin ogranicza ryzyko wystąpienia powikłań kardiologicznych, będących częstym skutkiem ubocznym stosowania trastuzumabu.
Dużą względną redukcję ryzyka nawrotu nowotworu stwierdzono w obu grupach otrzymujących trastuzumab - u pacjentek leczonych wg schematu AC-HT ryzyko zmniejszyło się o 51 proc. w porównaniu z grupą kontrolną (AC-T), a u pacjentek leczonych wg schematu TCH o 39 proc.
Zgodnie z przewidywaniami, dołączenie do standardowej chemioterapii trastuzumabu (schemat AC-HT) zwiększyło częstość występowania epizodów sercowo-naczyniowych. Względne ryzyko powikłań kardiologicznych w schemacie AC-HT zwiększyło się w porównaniu ze schematem AC-T aż o 91 proc. (ryzyko absolutne wynosiło odpowiednio 1,2 proc. i 2,3 proc.). Problem nadmiernej kardiotoksyczności został wyeliminowany, gdy ze schematu leczenia wyłączono antracykliny. Absolutne ryzyko wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych okazało się wówczas identyczne w grupie kontrolnej (schemat AC-T) i w grupie eksperymentalnej, leczonej wg schematu TCH (w obu tych grupach wynosiło 1,2 proc.).
Wstępne wyniki badania BCIRG 006 zostały ogłoszone 15 września br. Rozszerzony raport, uzupełniony o ocenę całkowitego przeżycia chorych, zostanie zaprezentowany podczas Sympozjum Raka Piersi w San Antonio w grudniu 2005 r.
Źródło: Puls Medycyny
Podpis: Marta Koton-Czarnecka