Psychologiczne aspekty opieki zdrowotnej wywierają bezpośredni i pośredni wpływ na wynik terapii. Dlatego tak często lekarze różnych specjalności podkreślają wagę wsparcia psychologa, chociażby w poprawie stopnia przestrzegania zaleceń terapeutycznych. Wyższa Szkoła Rehabilitacji w Warszawie uruchomi od października na Wydziale Rehabilitacji kierunek „psychologia medyczna”. 

„Utworzenie tego kierunku w pełni wpisuje się w misję uczelni, w której zapisane jest między innymi kształcenie najwyższej klasy specjalistów z dziedzin nauk medycznych oraz nauk pokrewnych według programów dostosowanych do dynamicznie zmieniających się potrzeb krajowych i europejskich — mówi Marek Nowiński, kanclerz uczelni. — Taką potrzebą jest wykształcenie psychologów medycznych, którzy wspieraliby lekarzy w ich pracy w szpitalach i przychodniach. Jest to odpowiedź na zapotrzebowanie również pacjentów i ich rodzin. W obecnej chwili takich specjalistów brakuje”.

Cenna pomoc w różnych sytuacjach

Psychologia medyczna ma być kierunkiem kształcącym psychologów do pracy w służbach medycznych i ratowniczych. Dotyczy takich grup jak lekarze (personel medyczny), pacjenci, rodziny pacjentów. W każdej z tych grup ma określone zadania do wykonania. 

W przypadku pacjenta psycholog medyczny ma poznać jego osobowość (przed, w czasie choroby i po), predyspozycję do określonych chorób, pomóc w adaptacji do roli pacjenta, wspierać w traumatycznych przeżyciach czy zmianach zachowań wynikających z dysfunkcji wskutek choroby.

Lekarzy psycholog medyczny ma wspierać i odciążać w trudnych psychologicznie sytuacjach ich pacjentów, takich jak terminalność czy nieuleczalność, pomóc w prawidłowych relacjach z rodziną chorego. Z kolei bliskich chorego ma uświadomić w zakresie typu i konsekwencji schorzenia, redukować stany lękowe. „W innych krajach europejskich zawód psychologa medycznego jest bardzo doceniany. W starzejących się społeczeństwach jest coraz większe zapotrzebowanie na wsparcie psychologa w leczeniu przewlekłych chorób cywilizacyjnych — mówi Marek Nowiński. — Myślę, że taka potrzeba jest również w Polsce, takie opinie uzyskaliśmy od psychologów klinicznych”. 

Szeroki zakres wiedzy i umiejętności

Zdaniem dr Elżbiety Trylińskiej-Tekielskiej, psychologa hospicyjnego, osoby zatrudnione na stanowisku psychologa w placówkach typu psychiatrycznego, hospicyjnego, szpitalnego, przychodni czy w warunkach zagrożenia życia (interwencja kryzysowa) powinny mieć wsparcie osoby przygotowanej pod względem merytorycznym i osobowościowym. Taką funkcję może pełnić osoba, która ukończyła studia pierwszego stopnia z zakresu psychologii. 

Absolwent kierunku „psychologia medyczna” zostanie wyposażony w szeroki zakres wiedzy, począwszy od zagadnień dotyczących etyki, poprzez kwestie zaburzeń psychicznych, technik diagnozy, znajomości zjawisk i procesów psychicznych występujących w cyklu życia człowieka, poznanie koncepcji osobowości, zagadnień emocji i motywacji po możliwości pomocy psychologicznej. Nabędzie też umiejętności w zakresie rozpoznawania objawów zaburzeń psychicznych, interpretacji danych, przygotowania planu pomocy psychologicznej, analizy zachowań człowieka, wskazywania czynników psychologicznych mających wpływ na zdrowie, stosowania technik terapeutycznych, proponowania adekwatnych metod pomocy psychologicznej, metod komunikacji z pacjentem. 

Po ukończeniu studiów pierwszego stopnia z zakresu psychologii medycznej można będzie podjąć studia drugiego stopnia. Po ich ukończeniu absolwent będzie mógł się ubiegać o uzyskanie wpisu na listę osób wykonujących zawód psychologa, zgodnie z przepisami ustawy o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów. WSR jest pierwszą uczelnią w Polsce prowadzącą studia I stopnia na kierunku psychologia medyczna.