Przedstawiciele organizacji lekarskich: kształcenie lekarzy na nieprzystosowanych do tego uczelniach to realny problem

Z uwagi na zgłaszane przez Naczelną Radę Lekarską zastrzeżenia do jakości kształcenia medycznego w Polsce na uczelniach, które dotychczas nie kształciły lekarzy, oraz wskazywanie podobnego problemu w innych państwach europejskich Stały Komitet Lekarzy Europejskich (CPME) zorganizował spotkanie na temat jakości kształcenia przeddyplomowego lekarzy. Wydarzenie miało formę webinaru i wzięli w nim udział m.in. przedstawiciele Stowarzyszenia Uczelni Medycznych w Europie (Association of Medical Schools in Europe (AMSE), Światowej Federacji na rzecz Edukacji Medycznej (World Federation for Medical Education (WFME) i Brytyjskiego Stowarzyszenia Lekarskiego (British Medical Association (BMA).

PRZECZYTAJ TAKŻE: Prezes NRL apeluje do przyszłej minister zdrowia: konieczna jest deczarnkizacja systemu kształcenia lekarzy

Maltańskie problemy z kształceniem lekarzy

Jak podaje Naczelna Izba Lekarska, najpierw głos zabrali przedstawiciele organizacji lekarskich z Malty i Polski, przedstawiając aktualną sytuację w swoich państwach. Na Malcie występuje problem z systemem akredytacji studiów lekarskich.

Wątpliwości wśród przedstawicieli maltańskich lekarzy budzi także działalność uczelni formalnie zarejestrowanej na Malcie, lecz de facto prowadzącej kształcenie lekarzy w Niemczech.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Audyt poziomu kształcenia na kierunkach medycznych. Tego lekarze oczekują od nowego ministra nauki i szkolnictwa wyższego

W ciągu 9 lat trzy razy więcej uczelni uprawnionych do prowadzenia studiów medycznych

O wątpliwościach i zastrzeżeniach, jakie wzbudza wśród samorządu lekarskiego w Polsce tworzenie coraz większej liczby kierunków lekarskich na uczelniach niemedycznych, które nie otrzymały pozytywnej oceny Polskiej Komisji Akredytacyjnej, mówił podczas spotkania Łukasz Jasek, członek Naczelnej Rady Lekarskiej i Ośrodka współpracy z zagranicą NRL.

– W 2014 r. w Polsce działało 12 uczelni wyższych prowadzących studia medyczne. Od tego czasu ich liczba wzrosła trzykrotnie – w 2023 r. w Polsce działa 36 uczelni uprawnionych przez władze do prowadzenia studiów medycznych. (…) Zaniepokojenie środowiska lekarskiego, reprezentowanego przez samorząd lekarski polega na tym, że niektóre z nowych uczelni medycznych nie są przygotowane do zapewnienia kształcenia o wymaganej jakości – zarówno pod względem posiadanego zaplecza, jak i pod względem kadry akademickiej. Wiele z tych szkół nie ma odpowiednich pracowni anatomicznych. Część zajęć odbywa się wyłącznie online, gdyż nie posiada odpowiednich sal dydaktycznych. (…) W ostatnich latach obniżono wymogi prawne dotyczące otwierania studiów medycznych, część uczelni nie ma statusu uniwersytetu lub przynajmniej uczelni akademickiej. Wiele z tych szkół to po prostu szkoły zawodowe lub techniczne, które nie mają żadnego doświadczenia w dziedzinie medycyny – mówił Łukasz Jasek.

PRZECZYTAJ TAKŻE: 650 osób studiuje medycynę na kierunkach bez pozytywnej opinii PKA. Państwo oszukuje przyszłych lekarzy i pacjentów?

Trudno oczekiwać pełnej unifikacji zasad naboru na studia lekarskie w całej UE

“Uczestnicy dyskusji podkreślili także problem wzrastającej liczby kierunków lekarskich w wielu państwach w okolicznościach niewłaściwie prowadzonych procesów akredytacyjnych. W Wielkiej Brytanii natomiast, w której organ regulujący kształcenie lekarzy również pracuje nad zwiększeniem liczby studentów medycyny, proces powoływania nowych kierunków lekarskich rozłożony jest na kilka najbliższych lat, co pozwoli kontrolować jakość studiów” - podaje NIL.

Zebrani na spotkaniu przedstawiciele międzynarodowych organizacji lekarskich zgodnie przyznali, że mimo funkcjonującego w Unii Europejskiej systemu tzw. harmonizacji kształcenia trudno oczekiwać pełnej unifikacji zasad naboru na studia lekarskie czy ujednolicenia programów kształcenia lekarzy. Sposób akredytacji nowych kierunków lekarskich oraz program i jakość kształcenia powinny odpowiadać potrzebom i zasobom regionalnym, przy jednoczesnym spełnieniu powszechnie akceptowanych kryteriów, na przykład takich, jakie opracowuje Światowa Federacja na rzecz Edukacji Medycznej.