Poziom refundacji bez zmian

Są kraje, gdzie wskazania do wyboru określonego rodzaju insuliny są określone ściśle, ale są i takie, gdzie pozostawiono to do decyzji lekarza. Jest to kwestia regulacji prawnych i nie mnie o tym decydować, jak powinno być w Polsce.

Jako lekarz mogę powiedzieć, że analogi długo działające poprawiają leczenie cukrzycy u pacjentów ze skłonnością do hipoglikemii i osób, u których choroba ma niestabilny przebieg. W takich sytuacjach analog długo działający ma przewagę nad konwencjonalną insuliną długo działającą.

Według danych Ministerstwa Zdrowia, z analogów korzysta obecnie ok. 20 tys. pacjentów. Ale jest jeszcze grupa chorych, którzy dotychczas nie korzystali z tych leków z powodów finansowych i teraz – gdy będą refundowane – zapewne dołączą do tej grupy.

Czy analogi mogą wyprzeć insuliny ludzkie? Mogą, ale z punktu widzenia budżetu państwa to jest bez znaczenia, bo poziom refundacji długo działających insulin ludzkich i analogów jest taki sam.

O dostępności do leków nie powinny decydować firmy je produkujące. Wybór terapii powinien być kwestią decyzji pacjenta i jego lekarza. Refundacja każdego leku sprawia, że pojawiają się nowe możliwości i to jest dobre. Pozostaje kwestia racjonalnego korzystania z tych możliwości, ale to jest obawa, którą można mieć w stosunku do każdego leku.

Nie widzę potrzeby wprowadzania programu terapeutycznego – to nie jest narzędzie dla leków stosowanych u kilkudziesięciu tysięcy pacjentów. Ale w tej dyskusji nie chcę uczestniczyć, bo nie dotyczy ona wskazań medycznych, a spraw biznesowych.