Powszechne chemikalia zaburzają pracę hormonów
Według nowej analizy, hormonalne zaburzenia, wywołane przez obecne w środowisku, szkodliwe substancje prowadzą do całego wachlarza zdrowotnych kłopotów. Konsekwencje ekonomiczne są ogromne.
Badanie wykonane na zlecenie Unii Europejskiej zostało zaprezentowane na niedawnej konferencji Endocrine Society – ENDO 2015. Uczeni pod kierunkiem prof. Leonardo Trasande z New York University School of Medicine twierdzą, że istnieje prawdopodobny związek między rozmaitymi chemikaliami a m.in. obniżeniem IQ, autyzmem, ADHD, otyłością, cukrzycą, wnętrostwem, niepłodnością mężczyzn i spowodowaną obniżeniem poziomu testosteronu ich zwiększoną śmiertelnością. – To prawdziwa epidemia, której istnienie popiera ogromna ilość dowodów uzyskanych z badań ludzi i eksperymentów laboratoryjnych – mówi prof. Trasande. Badacz twierdzi, że istnieje dobrze udokumentowany związek między trzynastoma chronicznymi chorobami a zaburzeniami hormonalnymi, wywołanymi przez chemikalia.
Uczeni zaznaczają, że wiele ze szkodliwych efektów trudno jest zauważyć. Na przykład spadek ilorazu inteligencji może zostać całkowicie zignorowany, a jego wpływ na życie trudno jest przecenić. Z ekonomicznego punktu widzenia, koszty są niemałe. Dla całej Unii Europejskiej mają wynosić rocznie średnio 157 miliardów euro, czyli 1,23 unijnego produktu krajowego brutto.
Winnych jest dużo. Na liście znalazły się m.in. pestycydy, farmaceutyki, przemysłowe rozpuszczalniki, puszki aluminiowe, składniki kosmetyków, substancje dodawane do plastików, farb czy lakierów oraz różnego rodzaju zanieczyszczenia, np. dioksyny.
Badacze zaznaczają, że istnieją proste środki zaradcze, które mogą pomóc w zachowaniu zdrowia. Warto zrezygnować z aluminiowych puszek, unikać wkładania plastikowych pojemników do mikrofalówki, jeść organiczną żywność. Pomaga nawet wietrzenie mieszkania.
Źródło: Medscape Medical News
http://press.endocrine.org/doi/abs/10.1210/jc.2014-4323
http://press.endocrine.org/doi/abs/10.1210/jc.2014-4324
http://press.endocrine.org/doi/abs/10.1210/jc.2014-4325
http://press.endocrine.org/doi/abs/10.1210/jc.2014-4326
Źródło: Puls Medycyny
Podpis: Mat