Chorzy ze smutku

Piszą o tym naukowcy z University of Texas Health Science Center Houston, którzy wymieniają takie schorzenia, jak zespół metaboliczny, udar czy choroby serca.

Badacze odkryli wcześniej, że osoby z depresją mają podwyższony poziom pobudzającej stany zapalne interleukiny 18. W nowym projekcie uczeni poddali badaniu techniką pozytonowej tomografii emisyjnej pacjentów z depresją oraz osoby zdrowe.

Na początku badania chorzy mieli wyższe stężenie wydzielanych podczas stresu opioidów oraz interleukiny 18. Gdy jednak uczestników poproszono, aby pomyśleli o czymś naturalnym, stężenie tych substancji spadło w obu grupach.

Kiedy później skupili się na wywołującym smutek zdarzeniu ze swojego życia, pojawiły się kolejne różnice. W obu grupach doszło do większej produkcji opioidów oraz IL-18, ale organizmy chorych na depresję wydzielały tych związków znacznie więcej.

Badacze zauważyli jednak jeszcze jedną zależność, która może mieć praktyczne zastosowanie. Wzrost poziomu IL-18 po wspomnieniu przykrego zdarzenia nie był u chorych na tyle wysoki, aby stężenie tej interleukiny wróciło do wartości początkowej. Oznacza to, że koncentracja na neutralnym temacie wywołało łagodzący efekt, który utrzymał się nawet po przywołaniu wywołującego smutek wspomnienia.

"Jeśli z pomocą psychoterapii moglibyśmy poprawić nastrój osób z depresją, potencjalnie moglibyśmy przywrócić właściwy poziom IL-18 i w dłuższej perspektywie zredukować ryzyko różnych współistniejących chorób" - tłumaczy kierujący badaniem prof. Alan Prossin.

Tymczasem w dalszych testach uczeni nie znaleźli reakcji poziomu kortyzolu ani hormonów adrenokortykotropowych.

"Potencjalnie jest to nowy mechanizm związany z wywołanymi stresem reakcjami afektywnymi, które mogą tłumaczyć, dlaczego klasyczne terapie oddziałujące na hormony stresu mogą nie być dostatecznie skuteczne u osób z depresją i związanymi ze stresem zaburzeniami nastroju" - mówi o badacz o odkryciu.