Ponadlimitowy pacjent w NZOZ

Zawarcie umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych z Narodowym Funduszem Zdrowia obliguje świadczeniodawcę do bezpłatnego udzielania świadczeń osobom uprawnionym. Zobowiązanie świadczeniodawcy wypływa tu z umowy, a zatem dotyczy tylko tych świadczeń, które zostały objęte umową i tylko w takiej ilości, jaka może zostać sfinansowana na podstawie umowy. W przypadku ograniczonego limitu przyjęć, wynikającego z niewystarczających środków finansowych przyznanych przez fundusz w umowie, podstawowym obowiązkiem świadczeniodawcy jest zaprowadzenie listy osób oczekujących na udzielenie świadczenia. O liczbie oczekujących i średnim czasie oczekiwania należy co miesiąc informować właściwy oddział wojewódzki NFZ. wiadczeniodawca powinien również informować pacjentów o innych podmiotach udzielających świadczeń w ramach umów z funduszem. W ten sposób świadczeniodawca wywiązuje się z obowiązku zapewnienia pacjentom należytej dostępności do świadczeń bezpłatnych.
Dopełnienie wyżej wymienionych obowiązków uprawnia niepubliczny zakład opieki zdrowotnej do przyjmowania poza kontraktem osób, które nie chcą oczekiwać na świadczenia bezpłatne, ani udać się po nie do innego świadczeniodawcy. Przyjmowanie odpłatne powinno być wyraźnie wyodrębnione od udzielania świadczeń na podstawie umowy z NFZ, tak aby zarówno przyjmowany pacjent, jak i fundusz wiedział, w przypadku kontroli, które ze świadczeń udzielanych przez NZOZ są płatne, a które bezpłatne. Wyodrębnienie takie wymaga udzielania świadczeń odpłatnych poza czasem bądź miejscem wyznaczonym na udzielanie świadczeń zakontraktowanych. Trzeba przy tym pamiętać, że personel zakładu wyznaczony do wykonywania świadczeń zakontraktowanych nie może w czasie przeznaczonym na ich wykonywanie udzielać świadczeń w innym miejscu.
Jeżeli chodzi o publiczne zakłady opieki zdrowotnej, to należy mieć na uwadze, że wszystkie świadczenia udzielane przez te placówki, nie tylko świadczenia zakontraktowane przez fundusz, finansowane są ze środków publicznych. Na tym polega publiczny charakter tych placówek. Dlatego też do pobierania opłat za świadczenia udzielane osobom uprawnionym do świadczeń bezpłatnych nie wystarczy spełnienie wyżej wymienionych warunków. Konieczne jest ponadto upoważnienie wynikające z odrębnych przepisów.

Podstawa prawna:
1) § 8 ust. 3, § 9 ust. 3, § 16 ust. 3, § 17 ust. 2 Warunków udzielania świadczeń opieki zdrowotnej - załącznik nr 2 do zarządzenia nr 5/2004 prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 13 października 2004 r. w sprawie przyjęcia wzorów umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w 2005 r.,
2) art. 20 i 23 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. nr 210, poz. 2135),
3) art. 33 ust. 1 i 34 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej.