Optymalna terapia antykoagulantem

Jan Jastrzębski
opublikowano: 05-08-2009, 00:00

Doustne antykoagulanty stosowane w zapobieganiu chorobie zakrzepowo-zatorowej wymagają dokładnego dopasowania dawki celem uniknięcia niebezpiecznych powikłań. Największe ryzyko związane jest z wystąpieniem krwotoków.

Ten artykuł czytasz w ramach płatnej subskrypcji. Twoja prenumerata jest aktywna
Dawki terapeutyczne antykoagulantów wyznaczone są na podstawie zunifikowanego wskaźnika INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany). Naukowcy z Uniwersytetu w Leiden w Holandii wyznaczyli optymalne wartości tego wskaźnika dla pacjentów ze sztucznymi zastawkami, migotaniem przedsionków i po przebyciu zawału mięśnia sercowego.

W wyznaczaniu optymalnego docelowego INR wykorzystano wyniki badań 4202 pacjentów leczonych przeciwkrzepliwie. Były one ustalane w oparciu o częstość występowania niekorzystnych efektów leczenia – krwawienia lub epizodów zakrzepowo-zatorowych.

Naukowcy określili najbardziej korzystne wartości INR na poziomie 3,0 dla pacjentów ze sztucznymi mechanicznymi zastawkami lub migotaniem przedsionków, oraz na poziomie 3,5 dla chorych po przebyciu zawału mięśnia sercowego.

Źródło: Arch Intern Med. 2009;169(13):1203-1209
Kardiologia
Ekspercki newsletter przygotowywany we współpracy z kardiologami
ZAPISZ MNIE
×
Kardiologia
Wysyłany raz w miesiącu
Ekspercki newsletter przygotowywany we współpracy z kardiologami
ZAPISZ MNIE
Administratorem Twoich danych jest Bonnier Healthcare Polska.

Źródło: Puls Medycyny

Podpis: Jan Jastrzębski

Najważniejsze dzisiaj
× Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.