Opieka zdrowotna: Polska kontra Mazowsze. Są spore różnice

Z danych statystycznych wynika, że w 2019 roku na każde 10 tys. mieszkańców Polski przypadało 32,7 lekarzy, a w województwie mazowieckim 41,2, następnie w 2020 roku w Polsce – 33,1, w Mazowieckiem – 41,9, a w 2021 roku w skali kraju – 34,3, a w woj. mazowieckim – 43,3.

Sukcesywnie rosła w ostatnich latach liczba porad udzielanych pacjentom w ramach ambulatoryjnej opieki zdrowotnej w placówkach na Mazowszu. Urząd Statystyczny w Warszawie podał, że podczas gdy w 2015 r. w woj. mazowieckim udzielono ich ponad 46,3 mln zł (co stanowiło 14,3 proc. globalnej liczby w kraju), to już w 2021 r. liczba udzielonych porad wzrosła do ponad 51,1 mln (15,9 proc.).

PRZECZYTAJ TAKŻE: Niemedyczni chcą norm zatrudnienia, MZ mówi nie. Bo się “sparzyło” na pielęgniarkach

W ciągu ostatnich lat wzrosła zarówno w kraju, jak i na Mazowszu wartość refundacji świadczeń i leków przez NFZ. W 2015 r. w Polsce było to ponad 63 mld zł, w woj. mazowieckim 9 mld zł, natomiast w 2021 r. odpowiednio 82,9 mld zł i 12 mld zł.

Średnia wartość refundacji świadczeń i leków przez NFZ na jednego pacjenta wyniosła w Polsce w 2015 r. – 1978 zł, w 2021 r. – 2660 zł, natomiast w woj. mazowieckim w 2015 r. 2064 zł, a w 2021 r. 2748 zł.

W 2015 roku w mazowieckich szpitalach ogólnych wykorzystanych było 69,3% łóżek, a w 2021 roku 60,5%.

Jeśli chodzi o wysokość wydatków bieżących na ochronę zdrowia w Polsce, w 2015 roku wyniosły one 115,18 mld zł, a w 2021 roku wyniosły 172,88 mld zł. W wydatkach tych, bezpośrednie wydatki gospodarstw domowych wyniosły w 2015 r. 26,53 mld zł, a w 2021 roku wyniosły 33,81 mld zł.

Przedstawiono także informację o liczbie procentowej osób w wieku 16 lat i więcej, które nie zrealizowały swoich potrzeb w zakresie leczenia lub badania. Przyczyny to: “nie było mnie na to stać”, zbyt duża odległość/brak środka transportu lub zbyt długa lista oczekujących. Na podstawie wyników Europejskiego Badania Warunków Życia Ludności (EU-SILC), w 2015 r. w Polsce – 7,3% osób w wieku 16 lat i więcej nie zrealizowało badania lub leczenia, a w 2021 r. odsetek takich osób zmniejszył się do 2,7%, przy czym wyniki badania za 2021 r. są danymi wstępnymi.