Okresy nauki zaliczane do emerytury

Dla ustalenia prawa do emerytury bierze się pod uwagę okresy dwojakiego rodzaju: składkowe (okresy pracy, za które opłacano składkę ubezpieczeniową i okresy z nimi zrównane) oraz nieskładkowe, czyli szczególne okresy bezczynności zawodowej uwzględnione w przepisach ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Ponieważ okresy nauki należą do nieskładkowych, przy ich obliczaniu trzeba pamiętać, że zarówno przy ustalaniu prawa do emerytury, jak i obliczaniu jej wysokości okresy nieskładkowe uwzględnia się w wymiarze nie przekraczającym jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych.
Do okresów nauki uwzględnianych do emerytury należą następujące okresy:
1) nauki w szkole wyższej na jednym kierunku, pod warunkiem kończenia tej nauki w wymiarze określonym w programie studiów,
2) studiów doktoranckich i aspirantury naukowej w wymiarze określonym w decyzji o ich utworzeniu,
3) asystenckich studiów przygotowawczych,
4) dokształcania zawodowego lekarzy w klinikach akademii medycznych i oddziałach instytutów naukowych w charakterze wolontariusza - w granicach do 1 roku.
Jeżeli okresy nauki zbiegają się w czasie z innymi okresami uprawniającymi do emerytury, np. okresami pracy zawodowej, to przy ustalaniu emerytury bierze się pod uwagę te korzystniejsze. W żadnym wypadku nie może mieć miejsca podwójne zaliczanie okresów do emerytury.
Podstawą uwzględnienia okresów nauki do emerytury jest ich udokumentowanie odpowiednimi zaświadczeniami z uczelni.