Nowy lek w terapii WZW typu C.

Sofosbuwir tobędący w III fazie badań klinicznych, nukleotydowy analog inhibitora polimerazy wirusa HCV. Obecnie podstawę leczenia WZW typu C stanowi podawany podskórnie interferon. Naukowcy z Uniwersytetu Otago w Nowej Zelandii przeprowadzili otwarte badanie kliniczne, do którego włączyli 95 pacjentów, zarażonych wirusem HCV.

Łącznie utworzono 8 grup badanych. Do sześciu pierwszych grup włączono osoby z infekcją HCV o genotypie 2 lub 3. Osoby w czterech grupachbadanychpoddano randomizacji(n=10, 9, 10, 11) i otrzymały onesofosbuwir (w dawce 400mg/dzień) oraz rybawirynę przez 12 tygodni, z czego trzy grupy otrzymały także peginterferon alfa-2a przez 4,8 lub 12 tygodni. Piąta grupa (n=10) otrzymała sofosbuwir w monoterapii przez 12 tygodni, a kolejna (n=10)sofosbuwir, rybawirynę i peginterferon. Do dwóch ostatnich grup włączono osoby z infekcją HCV o genotypie 1 – z brakiem odpowiedzi na uprzednią terapię (n=10) lub bez uprzedniej terapii (n=25). Wśród osób z infekcją HCV 2,3 wszyscy, oprócz 4 z 10 pacjentów otrzymujących sofosbuwir w monoterapii,mieli trwałą odpowiedz wirusologiczną w 24 tygodniu badania. Wśród pacjentów z infekcją HCV 1, 21 z 25 uprzednio nie leczonych (84%) oraz 1 z 10 z brakiem odpowiedzi na uprzednią terapię (10%) miało trwałą odpowiedz wirusologiczną w 24 tygodniu badania.

Źródło: NEJM 2013; 368:34-44.