Nowe możliwości leczenia alergicznego nieżytu nosa
Nowe możliwości leczenia alergicznego nieżytu nosa
Alergiczny nieżyt nosa (ANN) to często występująca choroba, dotycząca ponad 500 milionów osób na świecie. W Europie częstość jej występowania ocenia się na ok. 25 proc., a w Stanach Zjednoczonych na 35 proc. populacji. Przeprowadzone w Polsce badania ECAP wykazały, że problem ten dotyczy ponad 8,5 mln osób.
Główne objawy ANN dotyczą błony śluzowej nosa i należą do nich: niedrożność nosa, wyciek z nosa, świąd nosa i kichanie. Mogą też występować bardzo dokuczliwe objawy oczne pod postacią świądu, łzawienia i zaczerwienia spojówek. Objawy oczne często stanowią pierwsze oznaki ANN.
GKS i leki przeciwhistaminowe w objawowej terapii ANN
Leczenie alergicznego nieżytu nosa to duże wyzwanie dla lekarzy. Postępowanie obejmuje wiele elementów, począwszy od eliminacji alergenu, przez leczenie objawowe, do swoistej immunoterapii. Najbardziej powszechnym sposobem postępowania jest leczenie objawowe, które pozwala na szybkie ustąpienie dokuczliwych dolegliwości, niezależnie od ich nasilenia i rodzaju alergenu. Aby osiągnąć zadowalające ustąpienie objawów, zwykle istnieje jednak konieczność stosowania wielu leków, zwłaszcza u chorych z umiarkowaną lub ciężką postacią ANN.
W leczeniu objawowym ANN wyróżniamy dwie podstawowe grupy leków: glikokortykosteroidy (GSK) i leki przeciwhistaminowe.
Glikokortykosteroidy mają już ugruntowaną pozycję w leczeniu ANN. Leki te wykazują silne działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne i immunosupresyjne. Preparaty stosowane miejscowo na błonę śluzową nosa są obecnie zalecane jako leki pierwszego rzutu w kontrolowaniu objawów ANN. Szczególnie korzystne działanie wykazują w zmniejszaniu niedrożności nosa. Preparaty podawane miejscowo wykazują niską dostępność biologiczną oraz wysokie bezpieczeństwo w stosowaniu.
Leki przeciwhistaminowe są podstawowymi, często stosowanymi i bezpiecznymi preparatami wykorzystywanymi w leczeniu ANN. Leki te, zwłaszcza nowej generacji, blokują połączenie histaminy z receptorem H1 na różnych komórkach i hamują jej działanie, co warunkuje występowanie objawów ANN. Szczególnie korzystne działanie leki te wykazują w ustępowaniu takich objawów, jak kichanie, wodnisty katar i świąd nosa. W leczeniu ANN podkreśla się rolę leków przeciwhistaminowych podawanych miejscowo na błonę śluzową nosa, które są tak samo skuteczne jak leki doustne. Ostatnie badania wskazują, że miejscowo stosowane leki przeciwhistaminowe mogą być dobrą alternatywą dla chorych słabo reagujących na preparaty stosowane doustnie, ponieważ osiągają wyższe stężenia w błonie śluzowej nosa niż po podaniu doustnym.
Skuteczność preparatu połączonego
Dlatego też z dużym zainteresowaniem przyjęto nowy preparat do leczenia ANN — Dymista firmy MEDA AB. Preparat jest zawiesiną donosową w postaci aerozolu, zawierającą w swoim składzie glikokortykosteroid i lek przeciwhistaminowy. W jednej dawce leku uwalniane jest 50 µg flutykazonu propionianu oraz 137 µg chlorowodorku azelastyny. Lek zarejestrowany jest do podawania od 12. roku życia.
Wskazania do stosowania preparatu Dymista to łagodzenie objawów sezonowego i całorocznego ANN o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, jeśli stosowanie innych podawanych donosowo preparatów zawierających tylko lek przeciwhistaminowy lub glikokortykosteroid jest niewystarczające.
Wprowadzając nowy preparat, który zawiera dwa różne leki, należy zawsze brać pod uwagę możliwość interakcji pomiędzy tymi lekami. W przeprowadzonych badaniach famakokinetycznych nie wykazano żadnych interakcji pomiędzy składnikami leku.
Metaanaliza oceniająca stosowanie leku Dymista u prawie 4600 chorych z ANN wykazała ponad dwukrotnie większą jego skuteczność w łagodzeniu objawów nosowych i ocznych w przebiegu ANN niż flutykazonu, azealstyny i placebo. Dotyczyło to zmniejszenia nasilenia każdego objawu ze strony nosa i oczu. Pacjenci stosujący lek Dymista odczuwali wcześniejsze ustępowanie objawów chorobowych — po 5 dniach, natomiast po azelastynie — po 10 dniach, a po flutykazonie — po 11 dniach. Z tych powodów zastosowanie leku Dymista pozwala na skuteczne leczenie całego zespołu objawów związanych z alergicznym nieżytem nosa. Lek jest skuteczny niezależnie od stopnia ciężkości choroby.
Kontrolowanie reakcji alergicznej
Skład leku pozwala na dobre kontrolowanie objawów zarówno wczesnej, jak i później fazy reakcji alergicznej, które polega m.in. na hamowaniu degranulacji komórek tucznych, napływu komórek zapalnych do błony śluzowej nosa, zmniejszeniu ekspresji receptorów neurokininy w komórkach nabłonka i komórkach zapalnych, rozpadzie substancji P poprzez zwiększenie wydzielania obojętnej endopeptydazy.
W czterech badaniach klinicznych, prowadzonych z udziałem dorosłych i młodzieży z alergicznym nieżytem nosa, podanie jednej dawki aerozolu Dymista do każdego otworu nosowego dwa razy na dobę spowodowało istotne zmniejszenie objawów nosowych w porównaniu z placebo, samą azelastyną i samym flutykazonem. Najlepsze wyniki wykazano dla blokady nosa, świądu nosa, wycieku z nosa oraz kichania. Wykazano ponad 50-procentowe zmniejszenie całkowite wszystkich objawów nosowych u chorych leczonych Dymistą w porównaniu do leczonych flutykazonem czy azelastyną. We wszystkich 4 badaniach stwierdzono znaczące zmniejszenie objawów ocznych (świąd, łzawienie i zaczerwienienie oczu).
Leczenie nowym lekiem znacząco wpływało na poprawę jakości życia chorych, ocenianej kwestionariuszem jakości życia dla nieżytów nosa. Poprawa była znacząca już po 14 dniach leczenia lekiem Dymista w porównaniu do placebo. Lepsze wyniki działania nowego leku w stosunku do flutykaznou i azelastyny utrzymywały się przez cały rok stosowania leku u chorych z przewlekłym ANN.
Niewielkie objawy uboczne
Po 52 tygodniach leczenia lek był dobrze tolerowany przez chorych, a występujące objawy uboczne były nieliczne i identyczne jak w grupie przyjmujących flutykazon w monoterapii. Najczęstszymi objawami po leczeniu nowym lekiem były zaburzenia smaku (2,5 proc.), a po leczeniu flutykazonem ból głowy (4,3 proc.). Nie wykazano zmian w obrębie błony śluzowej nosa po tak długim przyjmowaniu leku.
Z związku z tym, że zastosowane leczenie pierwszego rzutu może nie zapewniać wystarczającej kontroli objawów chorobowych ANN, Dymista wydaje się być lekiem, który może powodować szybsze i skuteczniejsze leczenie pacjentów z alergicznym nieżytem nosa. Redaktorzy czasopisma „Journal of Allergy and Clinical Immunology” ogłosili wprowadzenie leku Dymista znaczącym przełomem w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i uważają, że jest to lek z wyboru w leczeniu tej choroby.
AUTOREM ARTYKUŁU JEST prof. dr hab. n. med. Dariusz Jurkiewicz, kierownik Kliniki Otolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej z Klinicznym Oddziałem Chirurgii Czaszkowo-Szczękowo-Twarzowej Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie
1. Bernstein J.: MP29-02: a breakthrough for the treatment of allergic rhinitis. Expert Opin. Pharmacother. 2013, 14: 1-13.
2. Brożek J.L. i wsp.: Allergic Rhinitis and its Impact on Asthma (ARIA) guidelines: 2010 Revision. J. Allergy Clin. Immunol. 2010, 126: 466-476.
3. Carr W. i wsp.: A novel intranasal therapy of azelastine with fluticasone for the treatment of allergic rhinitis. J. Allergy Clin. Immunol. 2012, 129: 1282-1289.
4. Meltzer E. i wsp.: Clinically relevant effect of a new intranasal therapy (MP29-02) in allergic rhinitis assessed by responder analysis. Int. Arch. Allergy Immunol. 2013, 161: 369-377.
5. Price D. i wsp.: A New Therapy (MP29-02) Is Effective for the Long-Term Treatment of Chronic Rhinitis. J. Investig. Allergol. Clin. Immunol. 2013, 23: 495-503.
6. Samoliński B., Arcimowicz M. (red): Polskie standardy leczenia nieżytów nosa (PoSLeNN). Numer specjalny Alergologii Polskiej, S1, 9-167.
Alergiczny nieżyt nosa (ANN) to często występująca choroba, dotycząca ponad 500 milionów osób na świecie. W Europie częstość jej występowania ocenia się na ok. 25 proc., a w Stanach Zjednoczonych na 35 proc. populacji. Przeprowadzone w Polsce badania ECAP wykazały, że problem ten dotyczy ponad 8,5 mln osób.
Główne objawy ANN dotyczą błony śluzowej nosa i należą do nich: niedrożność nosa, wyciek z nosa, świąd nosa i kichanie. Mogą też występować bardzo dokuczliwe objawy oczne pod postacią świądu, łzawienia i zaczerwienia spojówek. Objawy oczne często stanowią pierwsze oznaki ANN.GKS i leki przeciwhistaminowe w objawowej terapii ANNLeczenie alergicznego nieżytu nosa to duże wyzwanie dla lekarzy. Postępowanie obejmuje wiele elementów, począwszy od eliminacji alergenu, przez leczenie objawowe, do swoistej immunoterapii. Najbardziej powszechnym sposobem postępowania jest leczenie objawowe, które pozwala na szybkie ustąpienie dokuczliwych dolegliwości, niezależnie od ich nasilenia i rodzaju alergenu. Aby osiągnąć zadowalające ustąpienie objawów, zwykle istnieje jednak konieczność stosowania wielu leków, zwłaszcza u chorych z umiarkowaną lub ciężką postacią ANN.W leczeniu objawowym ANN wyróżniamy dwie podstawowe grupy leków: glikokortykosteroidy (GSK) i leki przeciwhistaminowe. Glikokortykosteroidy mają już ugruntowaną pozycję w leczeniu ANN. Leki te wykazują silne działanie przeciwzapalne, przeciwalergiczne i immunosupresyjne. Preparaty stosowane miejscowo na błonę śluzową nosa są obecnie zalecane jako leki pierwszego rzutu w kontrolowaniu objawów ANN. Szczególnie korzystne działanie wykazują w zmniejszaniu niedrożności nosa. Preparaty podawane miejscowo wykazują niską dostępność biologiczną oraz wysokie bezpieczeństwo w stosowaniu.Leki przeciwhistaminowe są podstawowymi, często stosowanymi i bezpiecznymi preparatami wykorzystywanymi w leczeniu ANN. Leki te, zwłaszcza nowej generacji, blokują połączenie histaminy z receptorem H1 na różnych komórkach i hamują jej działanie, co warunkuje występowanie objawów ANN. Szczególnie korzystne działanie leki te wykazują w ustępowaniu takich objawów, jak kichanie, wodnisty katar i świąd nosa. W leczeniu ANN podkreśla się rolę leków przeciwhistaminowych podawanych miejscowo na błonę śluzową nosa, które są tak samo skuteczne jak leki doustne. Ostatnie badania wskazują, że miejscowo stosowane leki przeciwhistaminowe mogą być dobrą alternatywą dla chorych słabo reagujących na preparaty stosowane doustnie, ponieważ osiągają wyższe stężenia w błonie śluzowej nosa niż po podaniu doustnym.Skuteczność preparatu połączonegoDlatego też z dużym zainteresowaniem przyjęto nowy preparat do leczenia ANN — Dymista firmy MEDA AB. Preparat jest zawiesiną donosową w postaci aerozolu, zawierającą w swoim składzie glikokortykosteroid i lek przeciwhistaminowy. W jednej dawce leku uwalniane jest 50 µg flutykazonu propionianu oraz 137 µg chlorowodorku azelastyny. Lek zarejestrowany jest do podawania od 12. roku życia.
Dostęp do tego i wielu innych artykułów otrzymasz posiadając subskrypcję Pulsu Medycyny
- E-wydanie „Pulsu Medycyny” i „Pulsu Farmacji”
- Nieograniczony dostęp do kilku tysięcy archiwalnych artykułów
- Powiadomienia i newslettery o najważniejszych informacjach
- Papierowe wydanie „Pulsu Medycyny” (co dwa tygodnie) i dodatku „Pulsu Farmacji” (raz w miesiącu)
- E-wydanie „Pulsu Medycyny” i „Pulsu Farmacji”
- Nieograniczony dostęp do kilku tysięcy archiwalnych artykułów
- Powiadomienia i newslettery o najważniejszych informacjach