Nowa tężnia w Wieliczce

„Tężnia solankowa stanowi kolejny krok w przywróceniu miastu Wieliczka leczniczego charakteru, posłuży całemu południu Polski, albowiem w promieniu 300 kilometrów od Wieliczki nie ma obiektu podobnej wielkości” – mówi Kajetan d’Obyrn, prezes zarządu Kopalni Soli „Wieliczka” SA.

Wielicką tężnię zbudowano z drewna modrzewiowego. Materiał wybrano nieprzypadkowo, bowiem modrzew jest niezwykle trwały – w suchych warunkach jego drewno może przetrwać nawet 1800 lat, zaś w wodzie ok. 500. Jako jedyne nie gnije w morskiej wodzie.

Modrzewiową konstrukcję wyłożono wiązkami tarniny. Tarnina, czyli dzika śliwa, to ciernisty krzew występujący niemal w całej Europie. Tworzy gęste zarośla, dostarcza twardego drewna. Z myślą o tężni tarninę ścina się w określonej porze roku – gdy opadną z niej liście, a soki odpłyną do korzeni.

Jak to działa?

Zasada działania tężni jest bardzo prosta – polega na specyficznej konstrukcji, a celem całego procesu jest uzyskanie co najmniej 16 proc. roztworu NaCl w wodzie. Solanka ulega zagęszczeniu, gdy spływa po tarninie i rozbija się o poszczególne jej gałązki – częściowo paruje, nasycając powietrze wokół budowli solnym aerozolem. Odznacza się ona szczególnymi walorami zdrowotnymi, ponieważ jego cząsteczki mają znaczną zdolność penetracji poprzez błony śluzowe układu oddechowego oraz skórę.

W wielickiej tężni płynie oczywiście wielicka solanka. Pod koniec ubiegłego roku słona woda pochodząca z dwóch podziemnych wypływów na poziomie VI i VII otrzymała świadectwo leczniczej wody mineralnej ze wskazaniem do użycia m.in. w inhalacjach.

Kto i dlaczego powinien wybrać się do tężni?

„Walory lecznicze tężni są dobrze zbadane. Ich zbawienny wpływ można zaobserwować szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Inhalacje przy tężni wpływają korzystnie na stan śluzówki nosa, gardła, zatok przynosowych, krtani i tchawicy” – mówi dr Magdalena Paciorek, z-ca dyr. ds. lecznictwa w wielickim uzdrowisku. – Mikroklimat okołotężniowy wykorzystuje się również profilaktycznie u ludzi zdrowych do oczyszczenia dróg oddechowych oraz podniesienia odporności, dając częściowe zabezpieczenie przed nawracającymi infekcjami”.

Najlepszy efekt leczniczy osiągniemy przebywając w odległości nie mniejszej niż 30 m, zaś zalecany czas trwania inhalacji wynosi od kwadransa do pół godziny, najlepiej dwa razy dziennie. Inhalacje przy tężni warto uzupełnić szybkim marszem lub spacerem po alejkach. Można też wejść na zadaszone pomosty lub wieżę, z których rozpościera się piękny widok na okolicę. A jeśli chcemy po prostu odpocząć i odetchnąć zdrowym powietrzem wokół tężni oraz na jej dziedzińcu nie brakuje ławek.