Kolejny dzień poświęcony był najnowszym metodom leczenia stosowanym w SM. Z wykładami przyjechali zagraniczni goście: prof. Xavier Montalban, prezydent European Commitee for Treatment and Research in Multiple Sclerosis (ECTRIMS) oraz były prezydent tej organizacji prof. Hans-Peter Hartung z Uniwersytetu Heinricha Heinego w Düsseldorfie. Uczestnicy konferencji mieli okazję poznać, jakie są standardy opieki nad chorymi z SM w Europie. Najlepszy program leczenia tych chorych mają Niemcy. Od tego modelu Polska znacząco odstaje, m.in. przez brak dostępu chorych do innowacyjnych terapii, z sukcesem tam stosowanych.
Organizatorzy konferencji zaproponowali na zakończenie dyskusję nad programem refundacyjnym. Podkreślano niespójność kryteriów refundacyjnych i rejestracyjnych leków, co prowadzi do wykluczenia dużej rzeszy chorych z dostępu do terapii. W szczególnej sytuacji znajdują się młode matki, które po ciąży nie mają zagwarantowanego swobodnego powrotu do leczenia.

W krajach europejskich dostępność do leczenia jest na dużo wyższym poziomie. W większości krajów Unii Europejskiej leczenie ma zapewnione ok. 30 proc. chorych na SM, a w USA około 45 proc. Polska plasuje się wśród krajów europejskich na przedostatnim miejscu pod względem dostępności chorych na SM do terapii. (MK)


Epidemiologia
Stwardnienie rozsiane w liczbach
SM jest najczęściej spotykaną chorobą centralnego układu nerwowego występującą u młodych dorosłych. Jej występowanie wzrasta w krajach oddalonych od równika. Największa zachorowalność jest odnotowywana u ludzi rasy białej żyjących w klimacie umiarkowanym.
SM jest zazwyczaj diagnozowane u osób między 20. a 40. rokiem życia, ale coraz częściej także u osób poniżej 18. roku życia oraz u dzieci (najmłodsze dziecko, u którego wykryto SM miało kilkanaście miesięcy).
Kobiety chorują częściej niż mężczyźni: na 10 osób z SM, 6 stanowią kobiety.
W Polsce, wg szacunków, żyje ok. 40 tys. chorych na SM (1 osoba chora na ok. 1000 obywateli).
SM nie wpływa znacząco na długość życia.
Co druga osoba poruszająca się na wózku inwalidzkim jest chora na SM.

Obraz choroby
Gdy uszkodzeniu ulega osłonka mielinowa
Aby zrozumieć, co dzieje się z organizmem chorego na SM, wystarczy wyobrazić sobie swój organizm jako obwód elektryczny z mózgiem i rdzeniem kręgowym jako źródłem mocy oraz kończynami i resztą organizmu jako oświetleniem, komputerami itp. Nerwy to kable elektryczne łączące całość obwodu, a mielina jest izolacją tych kabli. Jeśli izolacja ulega zniszczeniu, układ przestaje działać, działa wadliwie, może dojść do spięcia. Podobnie dzieje się w SM: uszkodzenia osłonki mielinowej wokół nerwów powodują częściowe lub całkowite przerwanie przewodzenia impulsów nerwowych, co skutkuje upośledzeniem danej funkcji lub jej utratą.