Nie każdy lekarz kupi dodatkowe OC

Prawo unijne nie reguluje kwestii ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej lekarzy wykonujących zawód za granicą. Nie nakłada takiego obowiązku ani nie ustala żadnych minimalnych sum gwarancyjnych. Obowiązek ubezpieczenia może wynikać z przepisów krajowych danego państwa członkowskiego albo zostać nałożony przez miejscowe organizacje lub instytucje zawodowe zrzeszające lekarzy. Obowiązek ten może być ponadto ograniczony do wykonywania zawodu w szczególnej formie bądź w określonym zakresie, np. w ramach publicznej służby zdrowia. Uzyskanie zatrudnienia pracowniczego może, tak jak w Polsce, zwalniać lekarza z obowiązku ubezpieczenia.

Jeżeli chodzi o Niemcy, to lekarze są zobowiązani do odpowiedniego ubezpieczenia się od roszczeń za szkody powstałe w ramach wykonywania zawodu. Obowiązek ten należy do zasad etyki ustalanych przez izby lekarskie poszczególnych landów na podstawie wytycznych izby federalnej. O ile mi wiadomo, nie został on ściśle określony co do warunków ubezpieczenia i minimalnej sumy gwarancyjnej. Ważne jest tylko, by ubezpieczenie dawało lekarzowi realną ochronę i zabezpieczało roszczenia pacjentów. Warunki ubezpieczenia zależą przede wszystkim od formy wykonywania zawodu. W przypadku zatrudnienia w szpitalu lekarz może zostać objęty ogólnym ubezpieczeniem personelu szpitala, w związku z czym indywidualne ubezpieczenie nie będzie wymagane.

Usługi transgraniczne

Wykonywanie zawodu za granicą może odbywać się w ramach dwóch odrębnych systemów: transgranicznego świadczenia usług o charakterze tymczasowym i okazjonalnym albo podjęcia stałej działalności za granicą. Zatrudnienie w szpitalu przez dwa dni w tygodniu wskazuje na świadczenie usług transgranicznych, które podlega szczególnym ułatwieniom. Nie jest wówczas konieczne uzyskanie uznania kwalifikacji ani zezwolenia na wykonywanie zawodu. Wystarczające jest złożenie pisemnego oświadczenia o zamiarze tymczasowego i okazjonalnego wykonywania zawodu wraz z dokumentami potwierdzającymi obywatelstwo, kwalifikacje zawodowe oraz uprawnienia do wykonywania zawodu w kraju macierzystym. W ramach oświadczenia może być wymagane podanie informacji o posiadanym ubezpieczeniu lub innych środkach indywidualnego lub zbiorowego zabezpieczenia w odniesieniu do odpowiedzialności zawodowej.

Zwracam uwagę, że chodzi wyłącznie o informacje, a nie o nałożenie obowiązku dodatkowego ubezpieczenia. Takie ubezpieczenie może być wymagane dopiero wtedy, gdy z informacji będzie wynikało, iż posiadane ubezpieczenie nie jest w danym kraju wystarczające dla działalności w takiej formie, w jakiej lekarz zamierza ją podjąć. Ubezpieczenie nie musi mieć ponadto charakteru indywidualnego. Jeżeli podejmuje się działalność w formie zatrudnienia, to wystarczy wskazać ubezpieczenie zbiorowe, jakim podmiot zatrudniający obejmuje swój personel.

Stała działalność poza Polską

Tylko w przypadku ubiegania się o zezwolenie na podjęcie stałej działalności państwo członkowskie może żądać uprzedniego dostarczenia dokumentów stwierdzających sytuację finansową lub potwierdzających ubezpieczenie od ryzyka finansowego wynikającego z obowiązków zawodowych lekarza. Rolę takich dokumentów mogą pełnić zaświadczenia bankowe lub polisy ubezpieczeniowe.

Obowiązkowe ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej lekarzy w Polsce nie obejmują wykonywania zawodu za granicą. W celu uzyskania ubezpieczenia za granicą można wykupić w Polsce ubezpieczenie dobrowolne z rozszerzeniem zakresu terytorialnego, jakie oferuje PZU, bądź skorzystać z oferty ubezpieczycieli zagranicznych.


PODSTAWA PRAWNA

1) § 21 Wzorcowego Kodeksu Zawodowego Niemieckich Lekarzy;
2) art. 5, 6, 7, 50 i zał. VII ust. 1 lit. f dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 7 września 2005 r. w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych.